Your research : 1 result for վայրահար

Վայրահար exact entry

adj.

common, ordinary;
vagabond, dissolute;
vain, chatty.

· Calfa

NBHL (2)

Դատարկք եւ վայրահարք, որք ընկղմեալ էին ի սովորութիւնս չարեաց. (Եւս. պտմ. ՟Գ. 23։)

Թէպէտեւ այլոց չիցեմ առաքեալ, այլ դէպ ձեզ եմ. տեսանե՞ս, զի ոչ էր վայրահար ոք, թէպէտեւ ունէր (աշակերտեալ) զաշխարհս ամենայն. (Ոսկ. ՟ա. կոր.։)


Entries' title containing վայրահար : 1 result

Ընդվայրահար

adj.

abject, vile, despicable, useless, vain.

· Calfa

NBHL (2)

Առեալ զմարգարէ սուրբ անունն՝ կարդալ սուտ եւ ընդվայրահար քրմանցն. (Ագաթ.։)

Խօսս ընդ վայրահարս. (Ոսկ. եփես.։)


Definitions containing the research վայրահար : 1 result

Ընդվայրընկեցիկ

cf. Ընդվայրահար.

· Calfa