Your research : 1 result for ժողովիչ

Ժողովիչ exact entry

adj.

who collects or gathers together.

· Calfa

NBHL (5)

Ցրուեցելոց ճշմարտասիրաց է ժողովիչ, եւ անիրաւացն ցրուիչ. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։)

Մատեան ժողովիչ է իմաստութեան. (Խոր. ՟Գ. 18։)

Ոչ տարադրիչ, այլ ժողովիչ. (Նար. ՟Ձ՟Բ։)

զի թէ արդարութիւն ժողովիչ է առ աստուած, եւ միացուցիչ, ապա ուրեմն մեղքն ցրուիչ. (Երզն. մտթ.։)

Խառնեսցին ընդ ժողովիչ կցորդութիւն. (Եփր. համաբ.։)


Definitions containing the research ժողովիչ : 3 results

Ժողովող, աց

s.

convener, convoker;
the Wise Man, Solomon, the Preacher;
the Book of Ecclesiastes.

· Calfa


Ճշմարտասէր

adj.

truthful, sincere, upright.

· Calfa

NBHL (1)

Ցրուելոց ճշմարտասիրաց ժողովիչ է։ Ճշմարտասէր տեսողաց. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա. ՟Ի։)


Ցրուեմ, եցի

va.

to disperse, to dissipate, to scatter, to spread;
to rout, to disperse, to put to the rout, to destroy;
— զտառս, to distribute the letters, to take down the types;
cf. Ցրեմ.

· Calfa

NBHL (1)

Ցրուելոց ճշմարտասիրաց ժողովիչ է. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։)