Your research : 1 result for պատրիչ

Պատրիչ, չի, չաց exact entry

s. adj.

deceiver, imposter;
seducer;
cf. Պատրող.

· Calfa

NBHL (3)

Թէպէտ եւ մարմնով հեռի եմ, սակայն դիտեմ զպատրիչսն. (Ոսկ. կողոս.։)

Զչեղջակոյտս ստացուածոց՝ պատրիչաց իւրոյց տայր. (Եւս. պտմ. ՟Ը. 15։)

Ունիցի ինչ օտարի զուրուք ճշմարտութեանն՝ պատրիչ պատկեր. (Դիոն. թղթ.։)


Definitions containing the research պատրիչ : 10 results

Անաստուածպաշտութիւն, ութեան

s.

idolatry.

· Calfa

NBHL (1)

Անաստուածպաշտութիւնն պատրիչ. (Սարգ. ՟ա. պետ. ՟Է։)


Որսող

s. fig.

hunter;
devil.

· Calfa

NBHL (1)

θηρευτής venator. Որսացօղ, որսորդ. չարարուեստ պատրիչ բանսարկուն.


Խաբեբայ, ից

cf. Խաբեայ.

· Calfa

NBHL (1)

Խաբեբայք եւ պատրիչք. (Յհ. կթ.։)


Խաբիչ, չի, չաց

adj.

deceitful, fallacious;
seducing, insinuating.

· Calfa

NBHL (1)

ἑξαπατῶν decipiens, deceptor. Խաբօղ, որ խաբէ, կամ խաբեաց. պատրիչ. մոլորեցուցիչ.


Մոլար

adj. s.

wandering;
erroneous, wrong, false, heretical;
deceiver, perverter, seducer;
աստեղք —ք, erratic stars, planets.

· Calfa

NBHL (1)

πλάνος, πλάνης planus, impostor, seductor եւ erraticus, erro, erroneus. (որպէս թէ մոլոր, կամ մոլարար) Մոլորեցուցիչ. խաբեբայ. պատրիչ.


Մոլորական, ի, աց

adj. s.

wandering, vagrant;
false, erroneous, heretical;
deceitful;
fallible;
— աստղ, erratic star;
—ն, demon;
antichrist.

· Calfa

NBHL (1)

πεπλανήμενος, πλανηθείς, πλάνος, πλανήτης errans, aberrans, erroneus, in errorem adductus, et seductor. Նոյն ընդ Մոլոր եւ Մոլար. խոտորեալ. խոտորնակ. սխալական. պատիր, եւ պատրիչ.


Մոլորապատիր

adj.

false, deceitful, fraudulent.

· Calfa

NBHL (1)

Մոլոր եւ պատիր. մոլար եւ պատրիչ. լի մոլորութեամբ եւ պատրանօք.


Պատիր

adj. s.

deceiving, captious, false, deceitful, fallacious, delusive, sophistical, feigned, dissembled, concealed, artificial, illusory, vain;
seducing, untrue, lying;
—ք, deception, deceit, fraud, cheat, illusion, delusion, vanity, sophistry, feint, error, falsehood, lie;
cunning, craft, wile;
ի —ս արկանել, to deceive, to gull, to dupe, to lead into error.

· Calfa


Պատրող

adj.

deceitful, fallacious, captious.

· Calfa

NBHL (1)

cf. պատրիչ.


Ստուգաբան, աց

adj. s.

truthful, veracious;
true, real, veritable;
etymologist.

· Calfa

NBHL (1)

Որք անուան ստուգաբան են քննիչք, զփառացն անուն կրկին իմանան։ Այր բանիբուն գիտութեամբ, ստուգաբան ի կարգադրութիւն ճառից։ Խաբեբայք եւ պատրիչք փոխաբերեցան ընդ տրանց արդարոց եւ ստուգաբանից։ Աւետարանիչքն եւ առաքեալքն եւ ստուգաբան վարդապետքն. (Կիւրղ. գանձ.։ փարպ։ Յհ. կթ.։ Լծ. կոչ.։)