small room, cell, hut, cabin.
Բնակեալ էր ըստ մարմնոյ ի նեղ խցկան. (Եղիշ. ՟Ը։)
կայեանք խցկանն իւրոյ։ Ընդ երդս խցկանն. (Բուզ. ՟Գ. 14։)
stoppage, obstruction.
Ամրափակ խցմամբ համրացոյց արգել հողմ բանսարուին. (Նար. ՟Ժ՟Ը։)
silly, simple;
stupid foolish.
որ եւ ԽՕԹԱՍԻՐՏ. Հիւանդամիտ. տկարամիտ. ծանծաղամիտ. Դանդաղ. տարտամ. հեղգասիրտ. եւ Անառողջ մտօք. միտքը բանձր, ծոյլ եւ չարամիտ.
to be sick, ill, indisposed, unwell, poorly.
միայն խօթացեալ ի վերայ աստուծոյ հայհոյութեանցն։ Բազումքյոյժ ի վերայ քրիստոսի հայհոյութեանն խօթացեալք։ Ոչ ըստ միոյ եղանակի արտաքոյ տրտմեալեւ խոթացեալք. (Պրպմ. ՟Լ՟Է. ՟Լ՟Ը։)
to feign sickness.
արի՛ գնասցո՛ւք. (եւ նա խօթապատճառ լնէր, եւ ոչ կարէր ի տեղւոյն խաղալ. Բուզ. ՟Դ. 10։ Ճ. ՟Բ.։)
stupid, dull-witted, idle, lazy, slothful.
νωθρός, νοθροκάρδιος tardus corde. հեղգասիրտ. Տարտամ. թոյլ անպիտան.
Մի՛ խօթասիրտ եւ լքեալ ի գործս քոյ. (Սիր. ՟Դ. 34։)
siekness, illness, indisposition, infirmity.
Սակս յոլովակի տկարանալոյն խօթութիւն՝ զոր ի բազմօրինակ մեղսն. (Պրպմ. ՟Լ՟Բ։)
Այնչափ փառք առաջի կան, եւ մեք վասն խօթութեան եւ քնոյ խորամանկեմք զանձինս մեր. (Ոսկ. յհ. ՟Բ. 34։)
to go mad;
to become unhappy
Յառ միոջէ տառապելոյ պահանջիցես. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15.)
cf. Խօլանամ.
Յառ միոջէ տառապելոյ պահանջիցես. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 15.)
foolishness, nonsense, folly.
Յետ բազմօրինակ ուսումն վարդապետութեան ջամբելոյ, եւ նոցա ի խօլութեանն մնալոյ՝ յիմարի բաղդատեաց. (Երզն. մտթ.։)
noise, murmur, rumour, uproar.
Սողնոցն զխօշիւն միայն զմարդոյն առեալ, է որ ի ծակս. է՛ որ ի սորս. եւ այլն. այսինքն ոտնաձայն, կամ բարբառ աննշան. (Եզնիկ.։) որպէս թէ լծորդ իցէ ընդ խօսիւն. որպէս ռմկ. ասի խօսիլ գետնոյ, լերանց եւ այլն, իբր թնդիւն, գանգիւն։
cock-crowing;
cf. Խօսք.
Քանզի աստուծոյ էր խօս, եւ հօգւոյն. (Զքր. կթ.։)
Նախ քան զսկսեալ առաջին խօսելոյն, եւ կատարելոյ զամենայն խօսն, դու երիցս ուրասցիս զիս։ Եւ զամենայն խօսն կատարելոյ՝ զոր սկսաւ, դու երիցս անգամ ուրասցիս. (Բրսղ. մրկ.։)
eloquent;
cf. Խօսուն.
Յոյժ խօսական իմաստասէր տեսանեմ զայրն. (Լծ. ածաբ.։)
conversing with another;
— լինել, to have an interview, to converse, to talk, to discourse, to have a chat together, to hold a conversation with.
Առաջի աստուծոյ կան յեկեղեցին առընթեր նորին խօսակցացն քահանայից։ Ջանասցուք նախ տեսանել զխօսակիցն աստուած, եւ ապա զունկնդրութիւն պահանջել. (Լմբ. պտրգ. եւ Լմբ. սղ.։)
ԽՕՍԱԿԻՑ ԼԻՆԵԼ. λαλέω, διαλέγομαι colloquor. Խօսել ընդ ումեք, եւ ընդ միմեանս. զրոյցս առնել. ... որ եւ ռմկ. խօրաթել.
Յորժամ սիրելոյ ոք խօսակից լինի. (Սարգ. յռջբ.։)
Հաւատա զքեզ քրիստոսի խօսակից լինել, եւ ոչ անբարբառ նիւթոյ. (Շ. թղթ.։)
cf. Խօսակից լինիմ.
Աղօթիւք խօսակցել ընդ աստուծոյ. (Վրք. ոսկ.։)
Առ տէրն սկսանի վերստին խօսակցել։ Դաւիթ աստուծոյ խօսակցեցաւ զանազան կարգաւ սաղմոսացն. (Լմբ. սղ. եւ Լմբ. ժղ.։)
conference, dialogue, conversation, parley, interview;
interlocution;
discourse.
ἕντευξις, κοινολογία, οἰ λόγοι colloquium, collocutio. Խօսակիցն լինել. խօսք ընդ ումեք կամ ընդ իրեարս. զրոյցք.
Դաւիթ (սաղմոսիւք) վարժեաց զիսրայէլ մտօք յաստուծոյ խօսակցութիւն. Աղօթից խօսակցութեամբ հայի եւ ինքն յաստուած։ Եզականապէս խօսակցութեամբն (այսինքն խօսելով) զանճառ եւ զանհաս նորին միութիւնն վարդապետելով. (Լմբ. առակ.։ Լմբ. իմ. եւ Լմբ. սղ.։)
Եօթանասնեկի երկակի լեզուաց այլասեռ ձայնից ի մի տեսակ զուգաշուրթն խօսակցութեան (այսինքն բարբառոյ) համահաւաքիչք. (Նար. առաք.։)
mouth, tongue;
*parlour.
Գործարան խօսելոյ. լեզու. բերան.
Ի բանիմաստ խօսարանացն եւ ի լսելոյն. (Ագաթ.։)
speaking, that speaks.
Զգոյշ ըացէք, գուցէ հրաժարիցէք ի խօսելեաց աստի. (Ագաթ.։)
Այսպիսի հայհոյութիւնք անդրէն ի նոցին գլուխ խօսելեացն դարձցին. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 10։)
to cause to speak.
զհամերս խօսեցոյց, խլից լսել տայր. (Ոսկիփոր.։)
mediator, intercessor, advocate;
messenger, announcer;
chanticleer.
Աքաղաղ. եւ նմանութեամբ Քարոզ. ձայնատու աւետեաց՝ իբր լուսոյ.
Գիշերային մթոյն խօսնակ բերկրանաց։ Չորեքծագեան մասանց էակաց անպատկառ խօսնակք. (Նար. կուս. եւ Նար. առաք.։)
Զի՞նչ առնիցես (ի դատաստանի) առանց խօսնակի, առանց պատասխանւոյ. (Մանդ. ՟Զ։)
Յոյժ խօսնակ էր այրն. (Լաստ. ՟Ի՟Բ։)
speaking;
mediator.
Յոյժ խօսնական եւ իմաստասէր զայրն տեսանեմք. (Վրք. ածաբ.։)
herald, messenger, negociator;
flag of truce;
— լինել, to parley, to negociate, to treat.
Միջնորդ խօսելոյ (ի խաղաղութիւն). պատգամաւոր. խօսք տանօղ բերօղ.
betrothed, affianced husband, intended.
μνηστήρ, μνηστεύων desponsatus, et sponsus, procus. այր՝ որ խօսեալ է զկոյս զոք՝ իւր ի հարսն. փեսայ կուսի նշանելոյ.
Սեպհականեալ մակդիր սրբոյն յովսեփայ աստուածահայր կոչեցելոյ, որ խօսեցաւ եւ էառ իւր ի կին զամենասուրբ կոյսն, եւ մնաց միշտ առանց գիտելոյ զնա.
Որոյ պահապան էր խօսնայրն անեղծ, եւ անապականութեան բնակից։ Հանդերձ յովսեփաւ իւրով խօսնարամբն. (Գր. սքանչ. ի կոյսն.։)
faculty of speech.
կարողութիւն կամ ներգործութիւն խօսելոյ, եւ յայտնելոյ զմիտս.
Զխօսողութիւնն որով պարտ է աւելագոյն գտանել, յանխօսուն բարս անասնոց փոփոխեմք. (Ոսկ. ես.։)
Սոյն միտք պաշտին ի հրեշտակս, եւ ի դեւս, եւ ի մարդիկ, որ ոնին խօսողութիւն. (ՃՃ.։)
betrothal, betrothing.
Մարդս ընկալաւ զորակս մարմնոյն խօսման. (Երզն. քեր.)
Կոյսն որ ի խօսման կայ։ Նմանեալ են ճանապարհք մեր խօսման եւ զարդու հարսին, եւ հարսանեաց։ Մեք ի խօստման կամք քրիստոսի փեսային. (Եփր. օրին. եւ Եփր. աւետար.։)
Առ կոյս (ասէ) խօսեցեալ առն. Զի ի խօսմանէն ցուցցէ զկոյսն մարիամ ճշմարիտ մարդ ըստ բնութեան մերում. (Աթ. թղթ.։)
gifted with the faculty of speech;
endowed with reason, rational.
λαλητός, λογικός loquendi facultate praeditus. Ունակ խօսից, բանից. բանականութեան, եւ կարողութեան խօսելոյ. բանական. բանաւոր.
Ադամ յանխլիրտ հողոյ ստեղծաւ եւ կազմեցաւ, բյց նոքա (կանայք) ի խօսուն կենդանւոյ առեալ են։ Ետես զանխօս օձն խօսուն եղեալ. (Եփր. ծն.։)
Ընդէ՞ր առնիցես ծառայ զխօսուն ոգիդ անխօս նիւթոյն. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 9։)
the fourteenth letter of the alphabet, the ninth of the consonants;
fifty, fiftieth.
Տառ բաղաձայն, անուանեալ Ծայ, մի ի կիսաձայնից, եւ կրկնակ, զի զօրութեամբ փակէ յինքն զոյժ տառիցս, տղ, դղ, տճ. միջակ ընդ զ, եւ ընդ ձ. զի մեղմ է քան զձ, եւ ուժգին քան զհնչիւն զայի։ Ոչ գտանի յայլ լեզուս, բաց ի վրղացւոյն՝ յորում յաճախեալ է յոյճ, եւ ի լեհացւոյն։
Մերթ եւ ընդ տղ, ստ, ճ, կ, թ, տ, ս, եւ այլն. զոր օրինակ մածանիլ կամ մատզիլ. ստեղն կամ ծեղ, ծիլ, ճիւղ. ծկոյթ, ճկոյթ. ճանաչեմ, ածեայ. ծուռ, կոր, թիւր. ծոյլ, թոյլ. ծորիլ, սորիլ, թորիլ. ծածանիլ, սանձայ՝ ընծայ. Ինձ (գազանն)՝ ինծ, եւ այլն. եւս եւ դձուձ, գծուծ. Ձաղ, ծաղսանիլ, տատանիլ. ծուր, տիւրոս. սիդոն, ծայդան՝ եւ այլն։
Ծ. Որպէս յն. γ . լտ. g. զոր օրինակ μέγας, μείζον magus, major մեծ, մեծագոյն. γέρων ծեր. γῦρος gyrus ծիր. γόνη genu ծունր կամ ծունկն. γεννάω gigno ծնանիլ. γέλος ծաղր, ծիծաղ. եւ այլն։
Ծ. ՟ծ. Որպէս նշանակ թուոյ, է Յիսուն կամ յիսներորդ։
Ծայն, ծանուցանէ յոյժ ծանրագոյն ըզբան երդման ուրանալոյն։ Ծայն, ծովու նըման ասէ զիմաստ ... ծըծել մըտօքըդ լե՛ր պատրաստ. (Շ. այբուբ.։)
dawn, rising;
birth, origin, source, rise;
emanation;
lineage, descent;
derivation;
զ—ն ունել, to take its rise in, to draw one's origin from;
— արեգական՝ արեւու, sunrise, sunrising.
ἁνατολή ortus եւ oriens, origo ἁπόρρια effluxus, emanatio βλαστός germen λάμψις splendor. ծագիլն լուսոյ կամ լուսաւորեաց. ելք. արեւելք. եւ Փայլումն. լուսաւորութիւն. եւ Ծնունդ. բղխումն. ի վեր երեւումն.
Յառաջագոյն քան զծագումն որդւոյն աստուծոյ. (Եղիշ. ՟Ե։)
Ծագումն միածնի որդւոյ քո յերկնից (այսինքն միածինդ ծագեալ)։ Այսօր զհոգին ճշմարտութեան դաւանեցին սուրբ հայրապետքն ծագումն առ ի հօրէ յառաջ բղխեալ անհատաբար, եւ այլն։ Ծագումն լուսոյ աստուածային նշանի։ Ծագմամբ լուսափայլ աստեղն։ ծագումն արեւու լուսոյն ճշմարտի (սուրբ կոյս. իբր ծագօղ, արեւելք). (Շար.։)
Ընդ ծագումն առաջի լուսոյ նորա. յն. փայլումն։
wrapped up, enveloped.
Ծալեալ, կամ ծալածոյ գոլով. ծալս ունելով.
folding;
— ծովու, rippling, undulation;
ծալմունք ամպոց, gathering cloudiness.
Պատառեալ զշարունակ ծալմունս ամպոյն. (Արիստ. աշխ.։)
outlay, expenditure;
cost;
expense;
consumption;
waste, damage;
sale;
մանր —ք, trifling expenses;
տարապարտ՝ աւելորդ —ք, useless, superflous, exhorbitant expenses;
առանց ծախուց, gratis;
սակաւ ծախիւք, at a slight cost, cheap;
—իւք իմովք, ազգին, բարեկամին, at my, at the nation, at his friends cost or expense;
ծախս առնել, առնել —ս մեծամեծս, to expend;
to make great expenses, to spend a great deal;
to live in great stile.
Ծախ համարոյն յարքունուստ եղիցի։ Համարեցի զծախսն։ Այս էր յաւուր ծախքն իմ։ Ի պէտս ծախիցն։ Տացեն զծախս արանցն.եւ այլն։
Բիւրս ընչեղաց ծախոյ պատճառս դնելով (սատանայ). (Բրս. սղ.։)
Ծախիւք մեծագունիւք։ ծախովք ընչից։ Առանց ծախոց։ Ծախոյն. (Պիտ.։)
Յոյժ ծախիւք եւ ընչիւք հաւանեցուցանելով զկաշառասէր դատաւորն. (Երզն. մտթ.։)
Կամ՝ ἁνάλωσις consumtio, absumtio ζημία mulcta, detrimentum ἁπύλεια perditio Վատնումն. սպառումն. մաշումն. տոյժ. տուգանք. կորուստ. վնաս, մսխողութիւն.
Արար ծախ նոցա հարիւր տաղանդ արծաթոյ. (՟Ա. Եզր. ՟Ա. 56։)
Զծախ իւղոյն յարդէ (տէրն)։ Կորիւն.։
Ի հրոյ ծախս. (՟Գ. Մակ. ՟Զ. 28։)
Վասն վաճառելոյ եւ գնելոյ ... անգիր եւ գրով գին եւ ծախ, որպէս եւ կերպն է վաճառատուն. (Մխ. դտ.։)
wast, consumption;
corrosion.
Ի նիւթականաց գոյից ծախումն։ Ի ծախումն զօրութեան եւ կամաց միաւորեցելոցն. (Շ. թղթ.։)
հրոյ խոտոյ ո՛չ ամուսնութիւն լինի, այլ՝ ծախումն. (Եզնիկ.։)
Զծաքխումն նոցա ի սրոյ եւ ի սովոյ. (Նախ. եզեկ.։)
to flow gently, to ripple;
to wave, to undulate
σαλεύομαι, κινοῦμαι moveor, agitor ἑπιφρίσσω inhorreo. (լծ. սասանիմ. տատանիմ) շարժլիլ. շարժիլ. ծփծփիլ (ջրոյ եւ խոտոյ). քստմնիլ. շարժիլ.
rippling, undulation, waving motion;
— ճօճանակի, oscillation.
Ծածանիլն, ըստ նմանութեան քստմնելոյ.
that knows secrets.
Ծածկագիտին աստուծոյ. (Ժմ.։)
close, dissembling, incomprehensible.
hiding, secret.
Ծածկութիւն. եւ Ծածկոյթ.
that sees secrets.
Զաստուծոյ ասի՝ որպէս Ծածկագէտ. տեսօղ գաղտնեաց.
Ցրուեա՛ ծածկատես։ Հզօր ծածկատես։ Ծածկատեսիդ զսոյն պաղատել. (Նար.։)
Եւ զմարդոյ՝ որպէս Ձեւացեալ գուշակ գաղտնեաց. եւ Իրագէտ անձին խղճի մտօք. եւ Հոգետես.
coverlet;
shelter.
որ եւ ասի Ծածկելիք. ծածկոց. ծածկոյթ. վրայ առնելու կամ դնելու բան. որպէս զգեստ. փռոց.
Մաքրեսցե՛ս ի հաղբից զծածկարան անկողնոյս. (Նար. ՟Ժ՟Բ։)
Յոյս ապաւինելոց, ծածկարանդ փախուցելոց. (Նար. ՟Լ՟Բ։)
covering, cover, lid.
Ծածկելիս ի կապուտակ մորթոյ ի վերուստ. (Ել. ՟Ի՟Զ. 14։)
to cover;
to hide, to conceal;
to dissimulate, to mask, to cloak, to veil.
κρύπτω, ἑπικρύπτω occulto, abscondo, recondo. Դնել ի ծածուկ վայրի. պահել. թաքուցանել. անյայտ եւ անհատ առնել. թաղել. գանձել, եւ այլն. կր. թաքչել. աներեւոյթ լինել. ծածկել, թահել, պահուըտիլ.
Ծածկել ընդ աւազով, յագարակի, ի ներքոյ բեւեկնոյն։ Զպատուիրանս իմ ծածկեա՛ յանձին քում։ Ծածկել զբան, զխորհուրդ։ Ծածկելով ծածկեալ իցէ յառնէն։ Ոչ աչաց իմոց։ Հեծութիւն իմ ի քէն ոչ ծածկեցաւ.եւ այլն։
Ջուրն ծածկէր զամենայն լերինս բարձունս։ Խորք ծածկեցին զնոսա։ Ծածկեաց ամպն զլեառն. կամ զխորանն։ Ծածկեաց բորոտութիւնն զամենայն մորթ մարմնոյն։ Ծածկեաց զնա հանդերձիւ։ ծածկել զառականս, զմեղս, զգլուխ, զմարմինս, զարիւն, զերեսս։ Ծածկեսցէ հողով։ Մինչ նաւին ծածկել յալեաց անտի։ Ծածկել ընդ հովանեաւ ձեռին, կամ ի հովանի թեւոց. եւ այլն։
that which conceals or hides;
cover, lid.
Զտաշտսն, եւ զծածկիչսն, եւ զամենայն սպաս սեղանոյն. (Թուոց. ՟Դ. 14։)
veil, muffler;
roof, cover, refuge, shelter.
Ծածկոյթ. ծածկարան. քօղ. եւ Հովանի.
ձորձովն՝ զոր արկին զերեսօք նորա, զծածկոց սրտից մերոց վերացոյց։ Փառաւորեցար իբրեւ զմովսէս, ընկալ ծածկոց իբրեւ զնա. (Բրսղ. մրկ.։)
ԾԱԾԿՈՑ իբր Առագաստ. վարագոյր.
Դիւրաւ առնոյր զծածկոց երեսաց կտակարանացն աստուծոյ. (Ուռհ.։)
act of hiding;
occultness, secrecy, mystery;
cover, covering.
ἁποκρυφή, -φόν absconsio, absconditum, latibulum σκέπη tegmen. Թաքնութիւն. գաղտնութիւն. եւ Ծածկոյթ՝ ի վերացեալն եւ ի թանձրացեալն.
Ամպ ծածկութիւն նորա։ Եդ զխաւար ծածկութիւն իւր։ Յարկ ծածկութեան անձրեւոյ։ Ծածկութեամբ նորոց գեղարդեանց. (Յոբ. ՟Ի՟Բ. 14։ ՟Բ. Թագ. ՟Ի՟Բ. 12։ Ես. ՟Դ. 6։ Դատ. ՟Ե. 8։)
burrowing;
— առնել, to drive into a hole;
to cause to dwell in caverns;
— լինել, to enter a hole.
լրբութիւն սրտի քոյ արար զքեզ ծակումուտ վիմաց. այսինքն մտանել ի ծակս վիմաց. (Երեմ. ՟Խ՟Թ. 16։)
to fill with holes, to bore, to pierce.
Ծակոտէր զբազմամթեր աման խորհրդոյն. (Եղիշ. ՟Բ։)
Կարծրութիւն գետնոյս ծակոտեալ. (Սարգ. ՟բ. պ. ՟Ե։)
mark of a bite, cicatrix, scar.
ծակ բացեալ. սպի խածուածոյ. խայթուած.
Զհին ծակոտուածս վիշապին ողջացոյց. (Եղիշ. ՟Ը։)
pastry-cook.
Ծալարար, կամ ծալածոյ խմորս գործոյ խմորս գործօղ.
adorned with flowers, flowery;
palm-sunday;
— բոլորք, garland, wreath of flowers.
Ծաղկազարդ բոյսք եւ տունկք, ծառք, երանգք, առաքինութիւնք, քարոզութիւն. (Խոր. վրդվռ.։ Պիտ.։ Յհ. իմ. եկեղ.։ Վրդն. սղ.։)
Ծաղկազարդ պսակ կուսից, եւ մարգարիտ սուրբ հաւատոյ. (Շ. տաղ հռիփս.։)
ԾԱՂԿԱԶԱՐԴ. գ. Տօն արմաւենեաց՝ յաւուրս գարնանային ծաղկաւէտ վայելչութեանց. ծառզարդար. որպէս եւ Երկրորդ ծաղկազարդ ասի կիւրակէն զկնի համբարձման, զի յայնժամ ըմտ կարգի պաշտամանց լինի վերստին ընթերցուած աւետարանաց բուն ծաղկազարդի։ Շար. խորագր։ Տօնացոյց.։
covered or loaded with flowers.
ԾԱՂԿԱԶԳԵԱՑ ԾԱՂԿԱԶԳԵՍՏ. ἁνθοφόρος . Ըմտ յն. ոճոյ, իբր Ծաղկաբեր. ունօղ կամ բերօղ յինքեան զծաղիկս. ծաղկաւէտ.