Your research : 127 Results for ր

Entries' title containing ր : 10000 Results

Մորենի, նւոյ

s.

brier, bramble;
blackthorn, pyracantha.


Մորէ

s.

cf. Թառափ;
myrtle-tree.


Մորթ, ոց

s.

skin, hide, pelt;
leather;
remains, relics, coil;
— մարդոյ, derma, skin.


Մորթագործ, աց

s.

skinner, currier, leather-dresser, fell-monger.


Մորթագործութիւն, ութեան

s.

cf. Խաղախորդութիւն.


Մորթազգեստ

adj.

clad in skin.


Մորթազերծ

adj.

skinned, deprived of the skin;
— առնել, to skin, to deprive of the skin;
to excoriate.


Մորթաղ, ից

s.

dressed skin, tanned hide;
leather-bag;
leather table-cover.


Մորթային

adj.

cutaneous.


Մորթաներկ, աց

s.

skin-dyer.


Մորթանք, նաց

s.

skinning, flaying, act of depriving of the skin.


Մորթավաճառ

s.

dealer in skin, peltmonger;
leather-seller.


Մորթեան

s. pl.

s. pl. skins, hides.


Մորթեղէն, ղինի, նաց

adj.

leathern, leather.


Մորթեմ, եցի

va.

to flay, to skin, to deprive of one's skin;
to cut the throat, to butcher, to slaughter;
to kill, to slay.


Մորթի, թւոյ

cf. Մորթ.


Մորթիկ

s.

sheepskin mat.


Մորի, րւոյ, րեաց

s. bot.

den, lair;
cf. Մոր;
cf. Մորենի.

• տե՛ս Մայր (ծառը)։

• ՆՀԲ մայրի բառից կամ մայր, մօր սեռականից։ Canini, Etud.՝ êtym. 145 լտ. murus։ Հիւնք. մօր սեռականից։ Patrubány SA 1, 192 լտ. mora «մը-նալն», հիռլ. maraim «մնամ» բառերև հետ՝ իբրև բնիկ հայ։ Սագրզեան ՀԱ 1909, 335 սումեր. mar «բնակութիւն»։


Մորճ

cf. Մորչ.


Մորչ

s. adj.

bough, branch;
green, fresh, tender.

• , ո հլ. «դալար գաւա-զան, ոստ, ճիւղ» Դամասկ. Վստկ. 142. Կոստ. երզն. 169. (որ և մորջ Վրդ. առ. 100). «ծառի արմատի կողքից դուրս եկած նոր ծիլ կամ ճիւղ» Սմբ. դատ. 99. «դալար, նոր, կա-նաչ, թարմ» Առաք.։ Գրուած է «մուրճ դա-լար»՝ Մոլութ. 211բ. «Յորժամ գաւազանն է մուրճ, դիւրաւ կրկնի յիւրաքանչիւր կողմն. իսկ յորժամ լինի բիրտ, փութով խորտակի, քան ուղղի».-որից մորճիկ «ոստիկ, ճիւ-կիկ» Քուչ. 47, 55. մորչել «ծլիլ կանաչիլ» Վստկ. 129 (երկուսն էլ նորագիւտ բառ)։

• Մառ, Վրդ. առ. I. էջ 20 համարում է վրացերէնից փոխառեալ. իսկ վրացին յաբեթական vrէ արմատից. հմմտ. եբր. [hebrew word] yrq «կանաչ, կանաչութիւն»։ Pe. tersson KZ 47, 280 լտ. marceo «թա-ռամիլ, թուլանալ», լիթ. mirkti «թրը-ջուիլ», կիմր. braen «փխրուն, փտած» բառերի հետ հնխ. meraq-արմատից։ Pokorny 2, 278 ընդունում է այս մեկ-նութիւնը և յիշում է մորճ բառը՝ հնխ, mer-«ջարդել» արմատի տակ։

• ԳՒՌ.-Մորճ Խրբ. «մացառ», մորճիկ Խրբ. «մացառ, նոր բուսած ծառ», Ակն. «զաւակ». մանուկ-մորճուկ Սեբ. «նորահաս՝ մատաղա-տի երիտասարդ».-Կայ նաև. Տփ. նօ՜րչի «դալար, մատղաշ» (օր. Նորչի արիվըդ պի-տի փչանայ էլի. Պէպօ 1876, էջ 43), բայց փոխառեալ է վրացերէնից, Սվեդ. մէրչ «ծա-ռի ծիլ. 2. յատկապէս բևեկնի՝ ծիլը», որից մրչիլ «ծլիլ»։

• ՓՈԽ.-Վրառ. მორჩი մորչի, ნორჩი նորչի «ճիւղ, ընձիւղ, ծիլ», ნამორჩი նամոր-չի «մատղաշ ճիւղերի մնացորդ» (նմանու-թիւնը նշանակած է նախ Brosset JAs. 1834, էջ 369, յետոյ ՆՀԲ)։


Մորմ, ոյ

s. bot.

s. bot. night-shade, banewort;
strychnine, strychnia.


Մորմոք

cf. Մորմոքումն.

• «կսկիծ, ցաւ, եռք». արմատ՝ որ առանձին գործածական է միայն նոր գրա-կանում. որից մորմոքիլ Առակ. իթ. 21. Անգ. բ. 15. Զաք. թ. 5. Գծ. ե. 38. մորմոքել Մա-րաթ. մորմոքեցուցանել Պրոկղ. ոսև. մոր-մոքող Նար. մորմոքանք Յայսմ. մորմոքումն Շնորհ. սրտամորմօք, մորմոքիչ (նոր բա-ռեր), մորմոքալից Մ. մաշտ. 339ա (նորա. գիւտ բառ)։

• ՆՀԲ լծ. բորբոքել, մարմաջել։-Տէրվ. Altarm. 32 և Նախալ. 99 սանս. marǰ «վիրաւորել, սպառնալ», յն. μαλϰέω «թմրիլ», լտ. marcere «թառամիլ, թու-լանալ, թմրիլ», murcus «մեղկ» բառերի հետ՝ հնխ. mark արմատից։ Հիւնք. մարմառոտ բառից։ Ղափանցեան ЗВO 23, 357 համարելով կրկնուած մոք ար-մատից՝ դնում է =պրս. [syriac word] ūZ, օ [arabic word]

• muža «ցաւ, վիշտ»։ Petersson KZ 47, էջ 291 -ոք մասնիկով կրճատ կրենա-կան մորմ ձևից, որ է հնխ. mor-mor-o, պարզ արմատը mor-. հմմտ. յն. μέρμηρα «հոգս», գոթ. maúrnan, հիսլ. morna. անգսք. murnan, հբգ. mornēn «հոգալ», լատ. memoro «յիշել», զնդ. mimara-սնս. smarati «յիշել»։ Pokorny 2, 686 ընդունում և յիշում է հնխ. smer-«յի-շել, հոգս անել, հոգս քաշել» արմատի տակ։

• ԳՒՌ.-Կր. մօրմօքալ, Տիգ. մօրմօքիլ, Սլմ. մօրմըքալ, Սեբ. Տփ. մօրմըքիլ, Շմ. մրմօքիլ, Մրղ. մօռմքալ, Ախց. մօրմօնքալ, Մկ. մուր-մուք'ալ, որոնք նշանակում են «կսկծալ». իսկ Ոզմ. մրմք'ալ «լալ, լալ ուզել, լալու պատրաստուիլ»։


Մորմոքանք, նաց

s.

cf. Մորմոքումն.


Մորմոքումն, ման

s.

heart-ache, heart-break, anguish, grief, distress, regret, displeasure.


Մորմոքեմ, եցի

va.

cf. Մորմոքեցուցանեմ.


Մորմոքեցուցանեմ, ուցի

va.

to give or cause great displeasure or regret, to afflict or grieve deeply, to pierce to the heart, to embitter, to harrow, to rend, to break the heart.


Մորմոքիմ, եցայ

vn.

to grieve, to be torn with pain, to be afflicted with spasms, to regret much, to be very sorry, greatly displeased;
to be affected, touched, moved, to melt with compassion.


Մորոս, աց

adj. s.

adj. s. foolish, mad, insane, idiot, simpleton, dolt.

• , ի-ա հլ. «յիմար, անմիտ, խենթ» ՍԳր. Սեբեր. 139. Կոչ. 247, 328. Ոսկ. ես. և մտթ. (Ի ծնէ իսկ մորոսքն փոքրագլուխ ծնա-նիցին. Ոսկ. ես. 425). «յիմարական» Ոսկ. եփես. դ. որից մորոսիլ Թղ. պրոկղ. ՀԱ 1921, 18. մորոսանալ Ոսկ. փիլիպ. եբր. և ես. մո-րոսութիւն Սիր. ե. 33. Սերեր. 143. Վեցօր. գ. էջ 45. Կոչ. 100. Լաբուբ. 26. Ոսկ. փիլիպ. Եզն. մորոսական Ոսկ. եփես. մորոսագոյն Եւագր. 243. մորոսաբանութիւն Ոսկ. կող. ժբ. մորոսախօսութիւն Ոսկ. եփես. Մանդ. էջ 102. շատ յետնաբար՝ մորոսել «ծաղրել, հեգ-նել» (իբրև թէ խենթի տեղ դնելով) Աբր. կրետ. 104։

• = Յն., μωρός «անմիտ, բթամիտ, տխմար. յիմար» բառից, որից փոխառեալ է նաև լտ. mōrus «խենթ». յոյն բառը կցւում է սանս-mūrá-«բթամիտ» բառին և երկուսը միասին հանւում են հնխ. mō(u)r-«ապուշանալ» արմատից (Boisacq 655, Pokorny 2, 303). -Հիւբշ. 366։

• Հներից Երզն. մտթ. 114 գրում է թէ «Մորոսն բառ է գաւառի՝ հասարակա-բար ասացեալ թշնամանօք առ ընտա-նիս»։ Ուղիղ մեկնեց նախ Schroder Thesaur. 47, յետոյ ՆՀԲ։ Սրմագաշեան Արմէնիա սրա հետ է համիմատում ռում. moros «տխուր, բարկացկոտ»։


Մորոսաբան

adj.

talking nonsense.


Մորոսաբանութիւն, ութեան

s.

nonsense, foolish, extravagant or silly talk.


Մորոսական, ի, աց

adj.

nonsensical, foolish.


Մորոսամիտ

adj.

dull-witted, dull-brained.


Մորոսանամ, ացայ

vn.

to madden, to run or go mad.


Մորոսխօսութիւն, ութեան

s.

foolishness, senseless speech or talking.


Մորոսութիւն, ութեան

s.

stupidity, idiotism, extravagance, folly, madness.


Մորու

cf. Մօրուք.


Մունաւոր

adj.

having fine carnation colour and beauty.


Մուշտակագործ

cf. Մաշկեկագործ.


Մուր, մրոյ, ով

s. adj.

lamp-black, pinesoot, soot, blacking;
ink;
սեաւ եւ —, miserable, wretched;
սեւ եւ մուր, black all over.

• տե՛ս Մոր։


Մուրական, ի, աց

adj. s.

begging, mendicant, poor;
cf. Մուրականութիւն.


Մուրականութիւն, ութեան

s.

beggary, mendacity.


Մուրամ, ացի

va.

cf. Մուրանամ.


Մուրանամ, ացայ

va.

to beg, to mendicate, to ask alms, to solicit charity, to be a vagrant.


Մուրացեալ կեանք

sn.

a precarious life.


Մուրանք

s.

begging;
alms.


Մօրատ

cf. Մուրատ.


Մուրատ

adj. s.

marshy, miry, muddy;
cf. Մօր.


Մուրացած

adj.

begged, mendicated, borrowed;
alien, foreign;
pieced, patched up, mended.


Մուրացծի

adj.

cf. Մուրացած.


Մուրացածոյ, ից

adj.

cf. Մուրացած.


Definitions containing the research ր : 3776 Results