Your research : 1 Results for զրախօս

Զրախօս exact entry

See full entry →

adj.

cf. Զրաբան.

NBHL (2)

Զվհուկս եւ զգետնակոչս եւ զրախօսս. (Ես. ՟Ը. 19.)

Նաեւ զրախօսն առաւել խոտան է արդարադատ աչաց նորա. (Համամ առակ.։)


Entries' title containing զրախօս : 3 Results

Զազրախօս

See full entry →

adj.

cf. Զազրաբան.


Զրախօսութիւն, ութեան

See full entry →
NBHL (3)

Դադարեցաւ ընդդէմ Քրիստոսի ի զրախօսութենէ։ Բե՛ր անցուսցուք ի մէջ զՆեստորի զրախօսութիւնսն. (Պրպմ.։)

Այսպիսիքս տան պատճառ վայրապարաց զրպարտողաց մարդկան ի զլացութիւն եւ ի զրախօսութիւն (ընդդէմ) տէրունական գրոց. (Փիլ. լին. ՟Գ. 3։)

Ես ոչինչ զարհուրիմ եւ զմտաւ ինչ ածեմ յաղագս դոցա զրախօսութեանդ. (Կաղանկտ.։)


Definitions containing the research զրախօս : 28 Results

Աւելաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

pleonasm, redundancy of words.

NBHL (1)

περισσολογία sermo supervacuus Աւելորդ բան կամ խօսք. ընդունայնաբանութիւն, զրախօսութիւն. աւելորդաբանութիւն, փճախօսութիւն.


Աւելախօս

See full entry →

adj.

cf. Աւելաբան.


Բայ

See full entry →

cf. Բա;
cf. Բամ.

NBHL (1)

ԲԱՅ. ա. Լոկ ասութեամբ յօդեալ, կցկցեալ, թարմատար, ընդվայր բարբառեալ, զրախօսական.


Բայ, ից

See full entry →

s. gr.

verb;
word, speech, discours;
cf. Բայոց.

NBHL (1)

ԲԱՅ. ա. Լոկ ասութեամբ յօդեալ, կցկցեալ, թարմատար, ընդվայր բարբառեալ, զրախօսական.


Լեզուագար, աց, ից

See full entry →

adj.

talkative, loquacious, garrulous, prating.

NBHL (1)

φλυαροῦν nugator, garriens, frivola loquens Խանգարեալ լեզուաւ. չարալեզու. շատախօս. շաղաղփ. շաղաւաշուրթն. զրախօս յիմարաբար. շատզրուց. փճախօս, լեզուին տուօղ, խենդումենդ խօսօղ.


Լեզուագարութիւն, ութեան

See full entry →

s.

too great a freedom of speech, flippancy of tongue, the being too free with one's tongue, prate, prattle, loquacity.

NBHL (1)

γλωσσαλγία (իբր լեզուացաւութիւն) linguae prurigo φλυαρία nugacitas, loquacitas, verba frivola Լեզուագարիլն. զրախօսութիւն. շաղփաղփութիւն. բանդագուշանք. յիմարաբանութիւն. լեզուին տալը.


Խառնախօս, աց

See full entry →

adj.

that speaks confusedly or impurely, confused;
unchaste, impure.

NBHL (1)

Եւ Զազրախօս. ամօթալիս բարբառօղ. որպէս αἱσχρολόγος.


Զլացողութիւն, ութեան

See full entry →

s.

denial;
recantation, refusal;
wrong.

NBHL (1)

Այսպիսիքս տան պատճառ վայրապարաց զրպարտողաց մարդկան ի զլացութիւն եւ ի զրախօսութիւն տէրունական գրոցն. (Փիլ. լին. ՟Գ. 4։)


Զլացութիւն, ութեան

See full entry →

s.

cf. Զլացողութիւն.

NBHL (1)

Այսպիսիքս տան պատճառ վայրապարաց զրպարտողաց մարդկան ի զլացութիւն եւ ի զրախօսութիւն տէրունական գրոցն. (Փիլ. լին. ՟Գ. 4։)


Զլացումն, ման

See full entry →

s.

cf. Զլացողութիւն.

NBHL (1)

Այսպիսիքս տան պատճառ վայրապարաց զրպարտողաց մարդկան ի զլացութիւն եւ ի զրախօսութիւն տէրունական գրոցն. (Փիլ. լին. ՟Գ. 4։)


Զրաբան, ից

See full entry →

adj. s.

that speaks uselessly or unjustly;
everlasting or great talker, chatterer;
accuser.


Զրաբանութիւն, ութեան

See full entry →

s.

useless discourse, idle talk, nonsensical stuff;
calumny.


Ըմբերանեմ, եցի

See full entry →

va.

to shut a persons mouth, to put to silence;
to leave one not a word to say, to dispirit, to convince, to put to a nonplus;
— զեզն կալոտի, to muzzle the ox.


Ընդունայնաբան, ից

See full entry →

adj. s.

romancing, prattling, chattering, prating;
chatterer, idle talker

NBHL (1)

Ունայնաբան. զրախօս.


Ընդվայրախօս

See full entry →

adj. s.

cf. Ընդունայնաբան;
magician, enchanter.

NBHL (1)

Ընդվայրաբան. ունայնաբան. զրախօս. փճախօս.


Դատարկաբան, ից

See full entry →

adj.

that speaks in vain.

NBHL (1)

ἁργολόγος, κενολόγος, ματαιολόγος vaniloquus, inaniloquus Վայրախօս. զրախօս. ունայնաբան. անգործ. փճախօս.


Ճառասաց

See full entry →

s.

declaimer.

NBHL (1)

Որ ասէ զճառ. եւ Որ ճառատէ. զրախօս, հակառակօղ.


Ստադատ

See full entry →

adj.

judging falsely.

NBHL (1)

Զրկօղք, ստադատք, զրախօսք, գերփօղք. (Բուզ. ՟Դ. 12։)


Չարարուեստութիւն, ութեան

See full entry →

s.

artfulness, craft, shuffling, cheating.

NBHL (1)

Եւ ի զրախօսութիւնս, եւ ի չարարուեստութիւնսն անկաք. (Ոսկ. մ. ՟Բ. 27։)


Յիշոցատու

See full entry →

cf. Յիշոցնատու.


Յիշոցնատու, աց

See full entry →

adj.

using improper language, insulting, abusive, taunting, outrageous;
— լինել, to call names, to abuse, to insult, to outrage, to injury, to revile, to use like a blackguard.


Նանրալեզու

See full entry →

adj.

talking uselessly;
speaking unjustly, slanderous, biting, satirical.

NBHL (1)

Նանիր եւ անիրաւ լեզուաւ. զրախօս. ունայնաբան.


Մտախաբ, աց

See full entry →

adj.

deceitful, deluding, seducing.

NBHL (1)

Բազում են անհնազանդք, զրախօսք, եւ մտախաբք. (Տիտ. ՟Ա. 11։)


Որովայնակոչ

See full entry →

adj.

ventriloquist;
Pythoness.

NBHL (1)

Խնդրեցէ՛ք զվհուկս եւ զգետնակոչս եւ զրախօսս, եւ զորովայնակոչս. (Ես. ՟Ը. 19։)


Տգեղաբան

See full entry →

cf. Տգեղաբարբառ.

NBHL (1)

Որ խօսի բանս տգեղս. զազրախօս. αἱσχρολόγος turpiloquus.


Ունայնաբանութիւն, ութեան

See full entry →
NBHL (1)

ματαιολογία, κενεαγορία եւ այլն. vaniloquium. Ունայն խօսք. զրախօսութիւն. շատխօսութիւն.


Զուր

See full entry →

adj. adv.

vain, useless, futile, trifling, frivolous;
—, ի —, ընդ —, — ուրեմն, vainly, in vain, uselessly, invalidly, unjustly;
— սարջանք, unavailing regrets;
— ջան, անօգուտ վաստակ, labour lost;
— խօսել (զումեքէ), to calumniate, to impute, to accuse;
ի — ճգնել, to labour in vain.

Etymologies (1)

«փուճ, պարապ» Ել. իգ. 7. Գ. թգ. բ. 31. Եղն. «պարապ տեղը» (որ և իզուր) ՍԳր. Կիւրղ. թգ. Ոսկ. եբր. որից զրաբանել Երեմ. իգ. 16. Կոչ. զրադատ Ագաթ. Բուզ. զրախնդիր Ա. թագ. իզ. 21. զրախորհուրդ Գ. մակ. զ. 9. զրախօս Տիտ. ա. 11. Ես. ը. 19. զրապարծ Ոսկ. մ. ա. 20. զրաջան Ոսկ. մ. բ. 27. Եփր. պհ. զրպարտել ՍԳր. Ոսկ. ես. ստազրանք «զրպարտութիւն» (նորագիւտ ռառ) Տաթև. ամ. 245. առանց սղման՝ զու-րավաստակ Ագաթ. -նոյն արմատին է պատ-կանում զրել «մերժել, դրժել ուխտը)» Կա-նոն. էջ 146, եթէ չէ վրիպակ՝ փխ. ջրել (տե՛ս իմ Հայ. նոր բառեր հին մատ. Բ. 160)։


Խօս

See full entry →

s.

cock-crowing;
cf. Խօսք.

Etymologies (1)

, ի հլ. «խօսք, խօսած կամ ասած բանը» Եւս. պտմ. 467? (կասկածելի). Զքր. կթ. Մագ. քեր. «աքլորի կանչը» Բրս. մրկ. սովորաբար անեզական ձևով խօսք ՍԳր. Սեբեր. Մծբ. Եւս. քր. որից խօսիլ «ասել, խօսիլ. 2. ճառել, պատմել. 3. աքլորի եր-գելը. 4. աղջիկ նշանել» ՍԳր. Ոսկ. խօսա-կից Առակ. զ. 22. խօսարան «լեզու» Ագաթ. խօսելի Գ. թագ. ժ. 7, Ոսկ. յհ. ա. 10. Ա-գաթ. խօսնակից Բուզ. խօսնայր Մխ. դտ խօսուն ՍԳր. Ագաթ. Եզն. Վեցօր. Ոսկ. Եփր. ծն. խօսող «ճարտասան» ՍԳր. Կոչ. «աք-լոր» Բրս. մրկ. «ԱՉ ձայնին պատկանող մի եղանակի անուն» Մանրուս. (Ամատունի, Հյ. բառ ու բան, էջ 297), անխօս ՍԳր. Եզն. Կոչ. բարեխօս ՍԳր. Ոսկ. Կոչ. Ագաթ. բազ-մախօս Եւագր. Եւս. պտմ. խօսումն «նշա-նադրութիւն» Ոսկ. Բ. կոր. Աթան. էջ 609 զարդախօս Մծբ. երկխօս ՍԳր. զրախօս Ես զ. 19. Տիտ. ա. 11. ընդունայնախօս Կորիւն. ընդվայրախօս Ոսկ. ես. թոթովախօս Ես. իթ. 24. Եփր. ծն. լաւախօս Սիր. զ. 5. խառ-նախօս Ոսկ. Ա. կոր. Եւս. քր. խորախօս Եզեկ. գ. 5. խօսացտէր «իշխանաւոր. մե-ծաւոր, որի խօսքը կանցնի» Աբր. կրետ. 41 ևն. նոր գրականի մէջ հայախօս, տաճկա-խօս, ռուսախօս, համախօսական, խօսակ-ցական ևն։