Mani.
ՄԱՆԻ կամ ՄԱՆԻՔԷՈՍ. յորմէ Մանինեցիք կամ Մանիքեցիք. տե՛ս բռ. յտկ. ան.
Որ զմանինեցւոց ( Μανιχαίων ) ախտն ախտանայցէ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 16։)
«խօսող». ունի միայն Բառ. երեմ. էջ 204։
«ամսի 16r։ օրը». ունի միայն Քաջունի. Բ. 101, Գ. 157։
-Մանի լեռան անունից, ինչպէս որ կայ Առառած «ամսի 20ր։ օրը», Գորգոր «ամսի 21րz օրը», Վարագ «ամսի 29ր։ օրը» ևն, բոլորն էլ լեռների անուններ։
Ուղիղ մեկնեց Քաջունի, անդ։
«կաղնիի նման մի ծառ է». ունի միայն ՀԲուս. § 1971 «Յաղագս ծառոց վեր-նագրով համառօտ գրուածքէ» առնելով տե՛ս նաև Նորայր ՀԱ 1923, 156՝ իբր թրք. ստրիւճ աղաճը։ Սրանից է մանիքեղ «մի տեսակ բոյս. լտ. corylus» Բժշ. ունի միայն ՀԲուս. § 1972 (ըստ Տիրացուեան, Contri-buto § 76 «արքայակաղնի, corylus avella-na»)։
ԳՒՌ.-Հմշ. Տր. մօնի «թեղի կամ կաղնի»։