Mani.
ՄԱՆԻ կամ ՄԱՆԻՔԷՈՍ. յորմէ Մանինեցիք կամ Մանիքեցիք. տե՛ս բռ. յտկ. ան.
Որ զմանինեցւոց ( Μανιχαίων ) ախտն ախտանայցէ. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 16։)
• «խօսող». ունի միայն Բառ. երեմ. էջ 204։
• «ամսի 16r։ օրը». ունի միայն Քաջունի. Բ. 101, Գ. 157։
• -Մանի լեռան անունից, ինչպէս որ կայ Առառած «ամսի 20ր։ օրը», Գորգոր «ամսի 21րz օրը», Վարագ «ամսի 29ր։ օրը» ևն, բոլորն էլ լեռների անուններ։
• Ուղիղ մեկնեց Քաջունի, անդ։
• «կաղնիի նման մի ծառ է». ունի միայն ՀԲուս. § 1971 «Յաղագս ծառոց վեր-նագրով համառօտ գրուածքէ» առնելով տե՛ս նաև Նորայր ՀԱ 1923, 156՝ իբր թրք. ստրիւճ աղաճը։ Սրանից է մանիքեղ «մի տեսակ բոյս. լտ. corylus» Բժշ. ունի միայն ՀԲուս. § 1972 (ըստ Տիրացուեան, Contri-buto § 76 «արքայակաղնի, corylus avella-na»)։
• ԳՒՌ.-Հմշ. Տր. մօնի «թեղի կամ կաղնի»։