Ժտելն. ժտիլն. ժտանք. պաղատանք. թախանձանք. եւ համարձակութիւն. աներեսութիւն. անամօթութիւն. ἁναίδια impudentia
Վասն ժտութեանն յարուցեալ տայցէ նմա. (Ղկ. ՟Ժ՟Ա։)
Տրտնջե՛ս ո՛վ մարդ ընդ ժտութիւն կարօտելոյն. զի թէ չէր կարօտ, եւ ոչ ժտէր. (Ոսկ. ես.։)
Ժտութեամբ եւ ցաւագին պաղատանօք ի հաւանութիւն ածել. (Սարգ. ՟ա. պ. ՟Թ։)
Շնորհիւ եւ ժտութեամբ յուսա՛ առնուլ զարքայութիւն. (Անան. զղջ.։)
Զի թերեւս խոնարհեսցի ի ժտութիւնս իմ. (Երզն. մտթ.։)
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | ժտութիւն | ժտութիւնք |
| accusatif | ժտութիւն | ժտութիւնս |
| génitif | ժտութեան | ժտութեանց |
| locatif | ժտութեան | ժտութիւնս |
| datif | ժտութեան | ժտութեանց |
| ablatif | ժտութենէ | ժտութեանց |
| instrumental | ժտութեամբ | ժտութեամբք |