s.

cavern, grotto.

s.

որ եւ ՔԱՐԱՔԻՒ, քուի կամ քուոյ. Յարկ՝ որոյ քիւք են քարեայ. քարայարկ. քարայր.

Ոչ տուն եւ ոչ տեղի իջեւանի գտանէ, այլ՝ օտարանոց քարաքուի (կամ քարաքիւ), ուր ոչ մահիճք եւ ոչ որորան գտանէր. (Մանդ. ՟Ե։)

Իսկ (Վեցօր. ՟Դ.)

Փապարք կամ ծերպք, դարափորք եւ քարքաքորկք. բառ անստոյգ որ գուցէ վերծանելի իցէ՝ քարաքուիք, կամ քարափորք։

Étymologie