ն.

ձ. ՔԱՐԱՎԻԺԵԼ ՔԱՐԱՎԻԺԻԼ. Քարավէժ՝ գահավէժ առնել, լինել.

Ուր արտաւազդն արտաշէսեան քարավիժեալ՝ խոհամանայր ի կոշտն կոհակին. (Արծր. ՟Դ. 11։)