Բառ լտ. իտ. վիճիլիա. այսինքն Հսկումն.

Վիճիլ գիւտի սուրբ աւետարանին մատթէի. (Հ. կիլիկ.։)

Ի քրիստոնէական կրօնս յառաջանան վիճիլքն քան զտօնս. (Ի գիրս մոլ.։)