adj.

Ի վերջէ՝ յետոյ մտեալ.

Մարդ վերջամուտ է յաշխարհ, վասն զի յառաջ այլք գոյացեալն եղեն. (Երզն. քեր.։)

Զի մի՛ ինքեանք իբրեւ զվերջամուտխոտեսցին. (Մխ. ապար.։)