s.

waywardness, insolence, petulance, insubordination, mutiny;
ստահակութեամբ գնալ, to behave in a disorderly manner.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif ստահակութիւն ստահակութիւնք
accusatif ստահակութիւն ստահակութիւնս
génitif ստահակութեան ստահակութեանց
locatif ստահակութեան ստահակութիւնս
datif ստահակութեան ստահակութեանց
ablatif ստահակութենէ ստահակութեանց
instrumental ստահակութեամբ ստահակութեամբք