hy    |   fr

Չարահաւակ

s.

author, origin of ill, of evil, of misery.

adj. s.

Սկզբնապատճառ կամ նիւթիչ չարեաց. չարախօս.

Դրժողութեամբ չարահաւակ առ արքայ լինէր. (Յհ. կթ.։)