s.

consternation, dismay, surprise, amazement, giddiness.

Other definitions containing this entry

Շուար

cf. Շուարումն.


Voir tout

ՇՈՒԱՐ որ գրի ՇԻՒԱՅՐ, ՇՈՒԱՐԻՄ կամ ՇԻՒԱՐԻՄ, ՇՈՒԱՐՈՒՄՆ կամ ՇԻՒԱՐՈՒՄՆ. Առաւել ռմկ. որպէս Վարանք. տագնապ. խուճապ. եւ Վարանիլ, տագնապիլ.

Ի տագնապի. ի շիւայրի, կամ ի հոգս. (Հին բռ.։)

Շուարեցաւ ի միտս, ոչ գիտելով՝ թէ զինչ արասցէ. (Հ. սեպտ. ՟Ի՟Գ.։)

Ամենավարան. յամէն դիմաց շիւարումն է մեղաւորին յաւուրն ահագին ... վարանեալ շիւարեալ. (Լծ. նար.։)

Ծմրել. տխրել, կամ շուայրել. (Հին բռ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif շուարումն շուարմունք
accusatif շուարումն շուարմունս
génitif շուարման շուարմանց
locatif շուարման շուարմունս
datif շուարման շուարմանց
ablatif շուարմանէ շուարմանց
instrumental շուարմամբ շուարմամբք