va.

to chain, to enchain;
to link, join or unite together.

Other definitions containing this entry

Երկաթակապ

chained, bound with iron;
— առնել, to enchain, to put in chains or fetters, cf. Շղթայեմ.


Voir tout

ն.

ՇՂԹԱՅԵԼ. Կապել ի շղթայս կամ շղթայիւք.

Իբրեւ յերկաթս շղթայեալք. (Վրդն. սղ.։)

Կտաւ պատանաց նորա զշղթայեալսն կապանօք ելոյծ. (Մեկն. ղկ.։)