hy    |   fr

Հրութիւն (ութեան)

s.

fiery nature;
ardor, heat.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif հրութիւն հրութիւնք
accusatif հրութիւն հրութիւնս
génitif հրութեան հրութեանց
locatif հրութեան հրութիւնս
datif հրութեան հրութեանց
ablatif հրութենէ հրութեանց
instrumental հրութեամբ հրութեամբք