adj.

ՀՐԱՐՓ կամ ՀՐԱՐՓԻ. Հրափայլ որպէս զարփի, կամ արփի պայծառ.

Տերեւ ձիթենեաց տարածանեն ընդ ոտիւք, ընդ ոտիւք մաքրողին մաքրինաճեմ հրարփին. (Նար. տաղ.։)