adv.

(ի Հեշտ բառէն) cf. ՀԵՇՏԱԲԱՐ. եւ ՀԵՇՏԵԱՒ. իբր Դիւրաւ, եւ հաճութեամբ.

Հեշտաւ թշնամեացն հարկանէ արբանեկութիւն ծառայութեան։ Հեշտաւ տանին զբնակելն անդ. (Պիտ.։)