Կրովկոս

• «քրքում» Նոնն. 59. գրուած է կրաւկոն Անկ. գիրք հին կտ. 14, կնոկոս Բառ. երեմ. յաւել. 568։

• = Յն, ϰρόϰος «քրքում», որից նաև լտ. erocus հոմանիշը. յոյն բառն էլ փոխառեաւ է սեմականից (Boisacq 520). աւելի ընդար-ձակ տե՛ս Քրքում։

• Ուղիղ մեկնեց ՆՀԲ։