s.

Կարկատելն, իլն, ըստ ամենայն առման.

Երկար տարածէր՝ անօսրութիւն առնելով հաւասար. (Պղատ. տիմ.։)

Իսկ (Սանահն.)

Ի բերանոց կարկատումն հերձուածածողաց. իբր կարկումն։

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif կարկատումն կարկատմունք
accusatif կարկատումն կարկատմունս
génitif կարկատման կարկատմանց
locatif կարկատման կարկատմունս
datif կարկատման կարկատմանց
ablatif կարկատմանէ կարկատմանց
instrumental կարկատմամբ կարկատմամբք

Étymologie