adj.

curious, inquisitive;

s.

examiner, searcher, observer, busy inquirer, pryer, scrutator;
— լինել, to make researches, to seek for, to hunt after.

Other definitions containing this entry

Խորազնին

scrutinizing minutely;
խուզարկու, accurate observer.


Խուզարկու, աց

cf. Խուզարկ.


Յուզակ, աց

cf. Խուզարկու;
inventor, author;
inciter, agitator, instigator;


Յուզարկու, աց

inquirer;
cf. Խուզարկու;
plunderer, marauder, spoiler, robber.


Voir tout

adj.

ԽՈՒԶԱՐԿ եւ ԽՈՒԶԱՐԿՈՒ. ἑξερεύνων . որ ի խոյզ արկանէ. խուզօղ. քննիչ.

Եթէ քննիչ ոք ինչ եւ խուզարկ լեալ էրամենեցունց. (Ոսկ. եբր. ՟Ժ՟Ա։)

Յինէն ի մաքիրայ իջին խուզարկուք. (Դտ. ՟Ե. 14։)

Որք բնութեանցն են խուզարկուք. (Արշ.։)

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Խուզարկու, աց

Voir tout