adj.

Որպէս ինքնագոյ կարծեցեալ. կամ ինքնեղ, իւրեւի գոյ եկեալ. որպէս դնէին ոմանք ի հեթանոս փիլիսոփայից զհիւղէն, այսինքն զնիւթն.

Ո՛չ յինքնագոյակ նիւթոյ ասէ. (Նախ. իմաստ.։)

Եւ իբր ինքնագոյական. անդստին ի սկզբանէ եղեալ աստուծով. ո՛չ մարդկային ձեռագործ, այլ՝ աստուածակերտ.

Ո՛վ ճշարիտ աստուածային տունկնախաբոյս եւ ինքնագոյակ կառուցմամբ պատկանեալ Թէոդոր. (խչ.։)

Étymologie