s.

cf. Դոփիւն.

s.

ԴՈՓԻՒՆ կամ ԴՈՓՈՒՄՆ. κρότος strepitus Ոտնաձայն, եւ շաչիւն շառաչիւն. դղրդիւն ի դոփելոյ ոտիւք.

Դոփիւն սաստիկ առնէին. (Պտմ. աղեքս.։)

Ի տրոփական դոփմանէ ոտիցն թնդեալ տանիքն. (Յհ. կթ.։)

Հարկանիցէք կայթս, եւ դոփիւնս հանիցէք։ Թատերք եւ հանդէսք նուագաց, կոփիւնք եւ դոփիւնք. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 17։ Ոսկ. յհ. յռջբ։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif դոփումն դոփմունք
accusatif դոփումն դոփմունս
génitif դոփման դոփմանց
locatif դոփման դոփմունս
datif դոփման դոփմանց
ablatif դոփմանէ դոփմանց
instrumental դոփմամբ դոփմամբք

Étymologie