s.

ὀμολόγησις confessio Դաւանելն. դաւանութիւն.

Որ զդաւանումն պետրոսի զքեզ որդի հօր աստուծոյ. (Շար.։)

Հաստատէր զդաւանումնն ուղղափառութեան. (Հ=Յ. յունիս. 4.։)

Ստոյգ դաւանմամբ։ Դաւանման ճշմարտականի։ Ուղղահամբոյր դաւանմամբ։ Ստայօդն թիւր դաւանման. (Նար.։)

Առնուլ ընդ քեզ դաւանմամբ՝ զթոշակ հաւատոցն. (Մաշկ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif դաւանումն դաւանմունք
accusatif դաւանումն դաւանմունս
génitif դաւանման դաւանմանց
locatif դաւանման դաւանմունս
datif դաւանման դաւանմանց
ablatif դաւանմանէ դաւանմանց
instrumental դաւանմամբ դաւանմամբք

Étymologie