cf. Դաւաճանութիւն.
| Singulier | Pluriel | |
|---|---|---|
| nominatif | դաւաճանումն | դաւաճանմունք |
| accusatif | դաւաճանումն | դաւաճանմունս |
| génitif | դաւաճանման | դաւաճանմանց |
| locatif | դաւաճանման | դաւաճանմունս |
| datif | դաւաճանման | դաւաճանմանց |
| ablatif | դաւաճանմանէ | դաւաճանմանց |
| instrumental | դաւաճանմամբ | դաւաճանմամբք |