adj.

ԱՍՏԵՂԱԼԻՐ ԱՍՏԵՂԱԼԻՑ Լի աստեղբք. աստեղազարդ.

Եդին ի գլուխ նորա պսակ աստեղալից (կամ աստեղալիր). (ՃՃ.։ Հ=Յ. յունիս. ՟Ժ՟Զ.։)