hy    |   fr

Առանձնաւորութիւն (ութեան)

s.

singularity;
propriety.

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif առանձնաւորութիւն առանձնաւորութիւնք
accusatif առանձնաւորութիւն առանձնաւորութիւնս
génitif առանձնաւորութեան առանձնաւորութեանց
locatif առանձնաւորութեան առանձնաւորութիւնս
datif առանձնաւորութեան առանձնաւորութեանց
ablatif առանձնաւորութենէ առանձնաւորութեանց
instrumental առանձնաւորութեամբ առանձնաւորութեամբք