adj.

worthy to be cursed;
cf. Անիծակուռ.

adj.

Պարտաւոր անիծից. պատճառ եւ ընդունակ անիծից.

Վշտացելոյ անիծապարտ մօրն՝ սփոփիչ քաւութեան. (Նար. կուս.։)