adj. s.

that does not exist, null, none;
nothing, non-entity.

adj. s.

Անգոյ. չգոյ. ոչինչ. որ եւ ԱՆԷՈՒԹԻՒՆ. ἁνύπαρκτος. quod non est, nullum. եօգ, հիչ.

Սմա զհետ երթայ անէն եւ անգոյ. (Նիւս. կազմ.։)

Ոչ է անէ եւ անգոյ. (Փիլ.)

Էքս՝ էութիւնք են, եւ տեսակք. ոչ էն՝ անտեսակ եղիցի եւ անէ, բանի միայն տեսանելի. (Մաքս. ի դիոն.։)

Ոչ թէ անէ երկիր էր. (Տօնակ.։)

Զէին անգիտացեալ պատուադրութիւն՝ անէից զայն մատուցանէին. (Սարկ. հանգ.։)

Յանէսն ունի (այս ինքն յոչինչ գրէ) զբնականն պատիւ. (Պիտ.։)

Որ յանէից ստեղծեր. (Շար.։)

Յանէից փոփոխեալք՝ առին զէութիւն. (Շ. ամենայն չար.։)

Ստացողին իմոյ յանէից։ Յօրինեցեր կարող տիրապէս զբովանդակ բնութիւնս ամենայն էից յանէից. (Նար. ՟Ժ՟Ա. ՟Լ՟Գ։)

Տարր ժամանակիս յանէից. (անդ. ՟Ծ՟Ե.) այս ինքն ի համար ոչնչի, անցաւոր։

Étymologie

Warning, for now, these are the entries' title sharing the same character string regardless of its position, not the entries sharing the same root.

Mots dérivés

Անէակ

Անէծք, նիծից

Անէութիւն, ութեան

Բաղանէպան, ի, աց

Գայիանէ, նեայ

Գիսանէ, նեայ

Ըստնմանէք

Թրայիանէ

Թրանէ

Ժանէհետ

Ի սկզբանէ

Ծիրանէվաճառ, աց

Հրապարականէծ լինիմ

Մանգանէզ

Մետրոփանէս, նեայ

Միահանէք

Յուստիանէ, նեայ

Վրթանէս, նիսի, նայ

Voir tout