hy    |   fr

Անդատաստան

adj.

sans jugement.

adj. adv.

Անիրաւ՝ ինչ կամ ոք. եւ արտաքոյ իրաւանց դատաստանի. յանիրաւի. նահագ.

Անդատաստան է իշխանաց հարկել (այնպէս) զհաւատացեալս։ Անդատաստան է փոխել (զլաւն). (Մխ. դտ.։)

Եթէ անդատաստան է, զերկիրն աւերէ. (Ոսկիփոր.։)

Անդատաստան ոչ մերժեաց. (Վրդն. սղ.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif անդատաստան անդատաստանք
accusatif անդատաստան անդատաստանս
génitif անդատաստանի անդատաստանաց
locatif անդատաստանի անդատաստանս
datif անդատաստանի անդատաստանաց
ablatif անդատաստանէ անդատաստանաց
instrumental անդատաստանաւ անդատաստանաւք