adj.

incurable, irremediable.

ԱՆԲՈՒԺ ԱՆԲՈՒԺԱԿԱՆ ԱՆԲՈՒԺԵԼԻ. cf. ԱՆԲՈՅԺ. որ եւ ԱՆԲԺՇԿԱԿԱՆ, ԱՆԲԺՇԿԵԼԻ.

Զանբուժ տրտմութիւնն կրիցէ. (Ոսկ. գծ.։)

Անբանաբար յարձակմանց անբուժ. (Լմբ. հանգ.։)

Զանբուժականն մարմնեղէն ախտին ի մարդկեղէն դեղարանաց. (Սհկ. գալստ.։)

Անբուժելի վտանգ, բեկութիւն, դատաստան, կատաղութիւն. (Պիտ.։ Նար. ՟Ը։ Կամրջ.։ Արծր.։)

Զի մի՛ ինչ անբուժելի կրեսցեն. (Փիլ. լիւս.։)

Զի մի՛ հարցիք յօձէն չարաթոյն եւ անբուժելի. (Երզն. լս.։)

Étymologie