cf. ԱՅՊԱՆՈՒԹԻՒՆ.

Եւ ոչ անօրինաց մատնել ի ծաղր եւ յայպանումն. (Խոր. ՟Գ. 63։)

Եթէ ձաղանօք այպանման զիս կատակեսցէ։ Ծաղրականաւ այպանմամբ հենգնեաց։ Ի խաղս այպանման ծաղու. (Նար.։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif այպանումն այպանմունք
accusatif այպանումն այպանմունս
génitif այպանման այպանմանց
locatif այպանման այպանմունս
datif այպանման այպանմանց
ablatif այպանմանէ այպանմանց
instrumental այպանմամբ այպանմամբք

Étymologie