adj. adv. s.

ԱԿԱՆԱՔԹԻԹ ԱԿՆԱՔԹԻԹ. Քթիթ կամ քթթել մի ական. րոպէ. վայրկեան. ակնթարթ. կեօզ գըրփըմը.

Ականաքթիթ մի չդադարեն, ի պէսպէսչարիս յորդորեն. (Ոսկիփոր.։)

ամին բերելոյ օրհաս ... ժամին ժամանեալ աւուր, աւուրք ակնաքթիթ հրաւէր. (Նար. տաղ յար. ղզր.։)

Étymologie