Քունք

«ծնօտի գլուխը». մէկ անգամ ունի Նիւս. բն. «Որպէս ուղեղ գլխոյ, քունք, ջիլք»։ Նոյնը գիտէ էֆիմ. էջ 180 քուն ձևով, «Յօնք՝ որք են վայրահակք դէպ ի քունն»։

= Հյ. քուն բառն է. իմաստի զարգացման համար հմմտ. գերմ. Schläfe, հբգ. slat, լտ. sopor, վենետ. sono, չեխ. spánkv, սլով. senec, որոնք բոլոր նշանակում են «քունք» և ծագում են «քուն» բառից. այս-պէտ նաև գւռ. քնատեղ «քունք», քնելտեղ, քներակ, քներք «քունք»։ Հմմտ. նաև Անկ. գիրք Հին կտ. 209 Եհար բրով զքնոյ տեղի նորա (այլ ձ. զծամելիսն)։

Ուղիղ մեկնեց ՆՀԲ։ Տէրվ. Altarm. 60 սանս. hanu «ծնօտ», յն. γενυς, լտ. gena «այտ» բառերին ցեղակից է դը-նում։ Bezzenberger BВ 27, 175 կը-ցում է սանս. çañkhá «քունք» բառին։

Մերժում է Pedersen KZ 39, 237 տա-լով վերի մեկնութիւնը։