dispersor;
dispersing, dissipating.
Անիրաւացն ցրուիչ։ Ցրուիչ դիւաց. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։ Ճ. ՟Ա.։)
Մեզ մարտակից է, եւ նոցա ցրուիչ. (Լմբ. սղ.։)
Հողմն հողոյ հոսիչ եւ ցրուիչ. (Բրսղ. մրկ.։)
Շատախօսութիւն է մտածութեան ցրուիչ. (Կլիմաք.։)
cf. Ցրուիչ;
divergent;
diffusive;
dispersive.
Որ ցրէ. ցրօղ. ցրուիչ.
who collects or gathers together.
Ցրուեցելոց ճշմարտասիրաց է ժողովիչ, եւ անիրաւացն ցրուիչ. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։)
զի թէ արդարութիւն ժողովիչ է առ աստուած, եւ միացուցիչ, ապա ուրեմն մեղքն ցրուիչ. (Երզն. մտթ.։)
to cause to disappear, to hide.
Շատախօսութիւն է պահոց աներեւութացուցանօղ, մտածութեան ցրուիչ. (Կլիմաք.։ Ուր եւ ասի,)
shedding, pouring out;
scattering, spreading;
dispersing;
winnowing-fan.
Հողմն՝ հողոց հոսիչ եւ ցրուիչ. (Բրսղ. մրկ.։)
sent as a colony, dispersed, scattered;
vagabond, wandering;
colonist, planter.
Կամ որպէս Վարատիչ. վայրավատնիչ. ցրուիչ.