Your research : 1 result for սպասալար

Սպասալար exact entry

s.

general of the army;
— գունդ, picked cavalry.

· Calfa

Etymologies (1) · Adjarian

(ի-ա հլ. ըստ ՆՀԲ, բայց առանց վկայութեան) «զօրապետ» Յհ. կթ. Յիշատ. որից սպասալարութիւն Յիշատ. աս-ւում է նաև ասպասալար, վրիպակով՝ սա-պասալար Ուռհ. (ստէպ). հայկական բար-դութեամբ կազմուած՝ սպայասալար Լմբ. առ լև։

NBHL (2)

Ամիր սպասալար շահնշահ զաքարիա։ Աթաբէկ սպասալար պարոն Սաթուն. (Յիշատ.։)

Հանդերձ սպասալար եւ պայազատ գնդիւն։ Սպասալար գնդիւն վառելովք. (Յհ. կթ.։)


Entries' title containing սպասալար : 1 result

Սպասալարութիւն, ութեան

s.

generalship.

· Calfa

NBHL (1)

Յամիր սպասալարութեանն սարգսի, եւ որդւոյ իւրոյ զաքարէի եւ իւանէի։ Յամիր սպասալարութեանն զաքարէի եւ իւանէի եղբարց հարազատաց. (Յիշատ.։)


Definitions containing the research սպասալար : 6 results

Ամիրայ, ից

s.

knight;
sir, esquire, master.

· Calfa


Գունդսազար

cf. Սաղար;
cf. Սպասալար.

· Calfa


Մեծամիտ

adj.

high-minded, conceited, proud, lofty, presumptuous.

· Calfa

NBHL (1)

Ի մեծամիտ սպասալարէն յիւանէէ. (Յիշատ.։)


Սաղար, աց

s.

general in chief;
troop from which the generals were elected;
փուշտիպան —, general commanding the Guards.

· Calfa


Սաղապ

adj.

slippery, failing, frail, wavering, unsteady, inconstant, fickle.

· Calfa

Etymologies (1) · Adjarian

Այս մեկնութիւնս տե՛ս ՀԱ, թ. 1908, էջ 124։ ներս. հյր. 69. Մեսր. եր. սալարանի Գր. երէց (տպ. Ուռհ. էջ 404), գունդսալար Արծր. առանձին տե՛ս նաև սպասալար։


Սպայ, ից

s.

army, troops, warriors, cavalry;
officer;
—ք զօրուն, the officers of an army.

· Calfa

Etymologies (2) · Adjarian

, ի հլ. «գունդ, զօրք, բանակ» ՍԳր. Կոչ. Խոր. Յհ. կթ. որից սպայազօր Յհ. կթ. սպայակոյտ Յհ. կթ. սպայապետ Կորիւն. սպայասալար Լմբ. առ լև. (յետնաբար կազ-մուած հայերէնի մէջ՝ փխ. սպասալար բառի, որ զուտ իրանեան բարդութիւն է).-բառիս ընթերցման համար կարևոր է սըպայութիւն գրչութիւնը մի ոտանաւորի մէջ՝ Նոր վկ. էջ 509 (Ժէ դարից)։ Նոր գրականում սպայ իր իմաստը փոխելով դարձել է ո՛չ թէ «զօրք կամ բանակ», այլ «զօրքը վարող աստիճա-նաւորներից մին, օֆիցեր, officier», որից և ենթասպայ։

= Պհլ. [other alphabet] spah, պրս. [arabic word] sipāh, (նաև ispāh, sipah, ispah) «զօրք, բանակ». կնդ. ❇ spāδa-, հպրս. spāda-(պա-հուած միայն Taxmaspāda-յատուկ անու-ան մէջ), օտս. afsād, älsád «խումբ, բանակ, գունդ, բազմութիւն» (Horn § 669)։ Պառս-ևեռէնից են փոխառեալ թրք. sipahi, քրդ. spahi, սերբ. spahija, լեհ. spahi, ռում. spa-hiu, յն. σπάχιδες, ֆրանս. spahi, cipaye։ Հմմտ. նաև սպարապետ, սպասալար։-Հիւբշ. 239։