Your research : 505 Results for ո

Entries' title containing ո : 10000 Results

Ախտամոլ (ից)

adj.

vicious;
lascivious.


Ախտամոլութիւն (ութեան)

s.

concupiscence, luxury.


Ախտասիրութիւն (ութեան)

s.

sensuality, love of vice, dishonest desires.


Ախտարմոլ (Ախտամախ)

s.

astrologer, one who professes judiciary astrology, magician, sorcerer.


Ախտացոյց

adj.

symptomatic.


Ախտացուցանեմ (ուցի)

va.

to make one ill.


Ախտաւոր (աց)

adj.

vicious, passionate;
ill, infirm;
morbid.


Ախտաւորութիւն (ութեան)

s.

illness, malady;
bad disposition, vice, passion.


Ածանցութիւն (ութեան)

s.

cf. Ածանցումն.


Ածանցումն (ման)

s.

derivation, origin, formation.


Ածխագործ (աց)

s.

coal-man;
charcoal-dealer


Ածխանոց

s.

coal-house.


Ածու (ոյ)

s.

nation, people;
bed of a garden;
parterre.


Ակաղձուն

adj.

cf. Ակաղձեալ.


Ակամայութիւն (ութեան)

s.

the state of being involuntary;
repugnance, reluctance, constraint, necessity.


Ականակուռ

adj.

cf. Ականակապ.


Ականամոմ (ոյ)

s. bot.

s. bot. propolis.


Ականատեսութիւն (ութեան)

s.

act of seeing with ones own eyes.


Ականաւոր (աց)

adj.

that has eyes;
signal, illustrious, famous.


Ականողիք (ղեաց)

s. pl.

s. pl. the eyes, the looks.


Ականջալուր

adj. adv.

auricular;
that has heard;
that is heard;
— վկայ auricular witness;
յականջալուրս, auricularly;
յականջալուրս լսել, to hear with one's own ears;
յականջալուր գալ, to be heard.


Ականջամուտ (մտի, ից)

s.

ear-wig.


Ականջթոռ

s.

lobe of the ear.


Ակմբահոյլ

adj.

assembled in a circle.


Ակնաբոյժ (բուժի, ժից)

s.

oculist.


Ակնագործ (աց)

s.

jeweller, lapidary, worker of precious stones.


Ակնագործութիւն (ութեան)

s.

jeweller's trade, jewellery.


Ակնածեցուցանեմ (ուցի)

va.

to inspire respect.


Ակնածու (ի)

adj.

respectful;
careful.


Ակնածութիւն (ութեան)

s.

respect, consideration;
fear, constraint, circumspection;
care, superintendence.


Ակնակառոյց

adj.

cf. Ակնկառոյց.


Ակնահաճոյ

adj.

cf. Ակնապարար.


Ակնառու (աց)

adj.

that pays respect to persons, partial.


Ակնառութիւն (ութեան)

s.

respect of persons, partiality.


Ակնարկութիւն (ութեան)

s.

sign, mark;
meaning, signification;
permission given with a sign.


Ակնկալու

adj.

hoper, expecter.


Ակնկալութիւն (ութեան)

s.

expectation, hope.


Ակնկառոյց

adj.

that looks attentively;
— լինել, to regard with attention or pleasure.


Ակնկոր

adj.

ashamed, confounded;
sad.


Ակնկորիմ (եցայ)

vn.

to be confounded or ashamed.


Ակնկորութիւն (ութեան)

s.

consternation, shame.


Ակնոց (աց)

s.

spectacles;
spy-glass;
ակնագործ, spectacles-maker.


Ակն ունիմ (ակն կալայ)

vn.

cf. Ակն.


Ակնջցաւութիւն (ութեան)

s.

ear-ache.


Ակութ

s.

hearth, fire side.

• «կերակուր եփելու վառարան». մի մի անգամ գործածուած է Վրդն. ել. Կանոն և Յայսմ. ապր. 23 (էառ զիս յակութէ անտի)։

• ԳՒՌ.-Ջղ. աքութ «վառարան, օջաղ»։ Բառ. երեմ. էջ. 140 ակութ ձևով յիշում է խարոյկ բառի բացատրութեան մէջ. որից երևում է որ իր ժամանակ բառը յայտնի և սովորական ձև էր։ Փամբակ՝ ակութ «փոքրիկ թոնիր, որի վրայ կերակուր են եփում, հաց թխում կամ քուրսի դնում» (հաղորդեց Ստ. Զօրեան). նոյնը նաև Շամախի (տե՛ս Շիր-վանզադէ, «Քաոս»)։

• ՓՈԽ.-Վրաց. ակութա «խոհանոցի փուռ, վառարան»։ Վրացերէնում այս բառը ստու-ռառանուած չէ և Չուբինովը համարում է հայերէնից փոխառեալ։


Ակումբ (ակմբի, ից)

s.

circle, assembly, company;
banquet, feast;
mattress, canopy-bed, sofa;
— առնուլ՝ բոլորել, to assemble, to sit in a circle;
to feast together.

• , ի հլ. «սեղան, բազմական» Բուզ. դ. 4. «հանդիսականների խումբ կամ բազմու-թիւն» Եղիշ. Շնորհ. Նար. որից ակումբ առ-նուլ «խումբ կազմել» Լմբ. ակումբ մաշկեայ «մենդար, վրան նստելուփոսթ, մորթի» Յու-դիթ ժբ. 15. ակմբահոյլ Թէոդ. խչ. ակմբիլ «հաւաքուիլ» Եղիշ. խր. եռակմբանոց «երեք բազմոցով ճաշասեղան կամ սեղանատուն (ըստ հռովմէական սովորութեան), triclini-um» Փիլ. տեսակ. բազմակմբանոց «շատ բազմոցներով կամ նստարաններով սեղանա-տուն» ԱԲ։ Բառի հիմնական նշանակութիւնն է «նստիլ», որ սակայն գործածւած չէ. ա-կումբ մաշկեայ այն մաշկի կամ մորթի կտորն է, որի վրայ նստում էին (ինչպէս հիմայ մահ-մետականները՝ աղօթելու ժամանակ). ա-կումբ «ժողով. բազմութիւն» բառի համար հմմտ. ֆրանս. séance (seoir «նստիլ» բա-յից), ռուս. заcыданie (cидыть «նստիլ» բայից), հյ. նիստ (ժողովի), նիստ գումա-րուիլ, նստից բացակայիլ ևն։ Նոր գրակա-նում ակումբ նշանակում է «կլուբ» (օր. գրա-կան ակումբ, Հայոց ակումբ ևն), որի փոխա-րէն գործածւում է նաև ակմբանոց։

• «ընկողմանիլ», յն. ϰυπτω «ծռիլ, հակիլ» բառերին ցեղակից։ Հիւնք. ումպ, ըմպել ռառից։ Գազանճեան, Արև. մամուլ 1902 74 ա մասնիկով խումբ բառից։ Ուղուրի-կեան, Ամէն. տարեց. 1909, էջ 228 լտ. accubare. accumbere «բազմիլ, ընկող-մանիլ» բառից փոխառեալ։-Եռակմբա-նոց և բազմակմբանոց բառերը ԱԲ կարծած է ըմպել արմատից և ըստ այսմ գրում է եռակըմպանոց, բազմա-կըմպանոց «իրեք կամ շատ նըս-տարանով տեղ՝ ուտելու, իւմեւռւ». սխալը ուղղում է նախ Նորայր, Բառ. ֆրանս. (triclinium), յետոյ Թէոդիկ և վերջին անգամ մանրամասն՝ Ուղուրի-կեան, Ամէն. տարեց. 1909, էջ 226-8.

• ԳՒՌ.-Մն. Ննխ. Պլ. Սեբ. ագում օր, Ատն. Ա. ագամ օր, Զթ. ագան օր «եկեղեցական մեծ տօնի հանդիսաւոր օր»։

• ՓՈԽ.-Վրաց. ակումի «ժողովուրդ, բազ-մութիւն. դէզ, կոյտ, խումբ». մարգալիտիս ակումի «մարգարտի շարք». բ-ի համար հմմտ. պատշգամ-պատշգամբ, սալամ (թըռ-չունը)-սալամբ, ևն։


Ահաբեկութիւն (ութեան)

s.

dismay, fear, fright, terror.


Ահագնալուր

adj.

frightful, terrible to hear.


Ահագնութիւն (ութեան)

s.

enormity, atrocity;
dreadfulness, hideousness, terribleness, tearfulness.


Ահապարանոց

adj.

cf. Ահիպարանոց.


Definitions containing the research ո : 3483 Results