Your research : 505 Results for ո

Entries' title containing ո : 10000 Results

Աբիոն (ացի)

adj. np.

poor;
Ebionitan;
Ebion.

• «աղքատ». «Աբիոնն աղքատ կոչի ի լեզու հեբրայեցի... զնոսա (զեբիոնիտ ա-ղանդաւորսն) առաջինքն յիրաւի կոչեն ա-բիոնացիս, փոխանակ զի աղքատաբար և տկարաբար ունեին նոքա զՔրիստոս». Եւս. պտմ. 203-4. նոյնը Անան. ժմնկ. 39՝ Քան-զի աբիովն ի հեբրայեցւոց լեզուն աղքատ կոչի։-Ուրիշ տեղ չէ գործածուած։

• = յն. ἀβιος, ἂβιον «աղքատ, չունևոր» (α ան+βίος կեանք) եբր. [hebrew word] օvyōn «աղ-քատ, թշուառ». այս բառը Եւսեբիոսի թարգ-մանութեամբ ասորականից անցել է մեզ։

Ուղիղ մեկնեցին ՀՀԲ և ՆՀԲ,


Ագահութիւն (ութեան)

s.

avarice, niggardliness, stinginess.


Ագանովթ (այ)

s.

liquid vessel.

• (սեռ.-այ) «հեղանիւթերի ա-ման, թակոյկ». մէկ անգամ գործածուած է Ես. իբ. 24. «Մինչև յանօթս ագանովթայ»։

• = եբր. [hebrew word] aggān «կոնք» բառի յոզնակի [hebrew word] aggānōϑ ձևն է, որ գործածռած է եբրայական բնագրի նոյն տեղում և յն. *αγανώმ տառադարձութիւնից անցել է մեզ։ (Այժմ մեր ձեռքը հասած յն. օրինակնե-րում ամբողջ այս հատուածը պակասում է)։ Հմմտ. նաև. անկան։-Հիւբշ. 301. 338։

Ուղիղ մեկնեցին նախ ՀՀԲ և ՆՀԲ։


Ագեւոր

adj.

tailed;
— աստղ, comet.


Ագոյցք (ուցից)

s.

lever, bar, crowbar;
ring;
enchasing, jointing, staple of a lock.


Ագոն (ի)

s.

agon, fight, Olympic game.

• (սեռ.-ի) «մրցանք, ոլիմպիական խաղեր» Եւս. քր. Խոր. բ. 79. Միխ. աս. 79. ռտիզ ագոնարար Եւս. քր. ագոնավար ԱԲ. ա-գոնիստայք «ըմբիշներ, ագոնարարներ» Եւս. օր. ա. 278։

• = յն. ἀγών «մրցանք, մարտ», ἀγωνιζομαι «մենամարտիլ, կռուիլ», ἀγωνιστής «մարտիկ, ագոնարար» և սրա յոգնակին ἀγωνισταί «մարտիկներ, ագոնիստայք», յոյնից է փո-խառեալ նաև ասոր. ❇ agōnā «ագոն»։-Հիւբշ. 338։

Ուղիղ մեկնեցին նախ ՀՀԲ և ՆՀԲ։


Ագոնադիր (դրի, դրաց)

s.

agonothete.


Ագոնադաշտ (աց)

s.

arena.


Ագոնավար

s.

cf. Ագոնարար.


Ագոնարար (ի, աց)

s.

athlete, wrestler.


Ագոնիստայք

s. pl.

s. pl. athletes.


Ագոռանք

s.

dung-hill.


Ագուգայք (ից)

s.

pipe, tube, conduit, canal, aqueduct.


Ագուռ

s. adj.

palm, hollow of the hand;
brick. hard.

• «բուռ, ափ». գործածուած է մէկ անգամ Եզեկ. ժ. 2 (սխալ է մեկնում Բառ. երեմ. 5 «գոգ կամ աղաբողոն», որին հետե-վելով ՀՀԲ, ՋԲ և ՓԲ աւելացնում են նաև «գոգ մարդոյ կամ հանդերձի»)։

• Աւգերեան, Չփ. և կշռ. էջ 41 համարում է պրս. [arabic word] äxar «գուռ, աւազան» բառից։ Karst, Յուշարձ. 402 ափ և գոգ բառերի հետ միասին՝ ցեղակից է դնում սումեր. agub «երկնակամար» բառին։

• ԳՒՌ.-Խտջ. աքուռ «մի բուռ իրար կցած. կիցք»։

• n հ,. «աղիւս». գործածուած է մէկ անգամ Վրք. հց. Բ. 328. «Աղիւս թրծե-ալն հրով ագուռ՝ կացցէ և ի ջրի լաւ քան ղքար»։ Նորերս Հ. Ա. Վարդանեան, ՀԱ 1910, 369 ա, դտաւ նաև մի երկրորդ վկա-յութիւն այս բառի համար. «Որպէս ագռոյ հարկանել զգլուխ նորա «(Վարք Գէորգայ. էջ 32), որ փոքրիկ սրբագրութեամբ կար-դում է ագռով։

• = պրս. ❇ agūr «աղիւս». բնիկ սե-մական է, ուստի և պարսկերէնն էլ փոխա-ռեալ մի սեմական լեզուից. հմմտ. ասուր. agurru, ասոր. [arabic word] agurā, արաբ. [arabic word] aǰur կամ [arabic word] ajūr, որից քրդ. [arabic word] aǰūr «աղիւս». պարսկերէնից են նաև վրաց. ա-գուրի «աղիւս», ագուրխանա «աղիւսի գոր-ծարան», ափխազ. անգուր, մինգր. անգու-րա, սվան. անգուրյ, թուշ. ագուր, բոլորն էլ «աղիւս» նշանակութեամբ։-Հիւբշ. 91, 510։

• ՀՀԲ և ՋԲ առնելով հին բառարանից (հմմտ. Բառ. երեմ. էջ 5 «ագուռ. հաս. տատ») մեկնում են բառս «պինդ, անբե-կանելի», ուստի չունին «աղիւս» նշա-նակութիւնը։ Առաջին անգամ Հ. Յ. Աւ-գերեան, Չփ. և կշռ. էջ 41 պրս. aguր բառի համեմատութեամբ և Հարանս Վարքի լատին թարգմանութեան բառ-դատութեամբ՝ գտաւ թէ ագուռ նշանա-կում է «աղիւս» և «պինդ, անբեկանելի» իմաստը գոյութիւն չունի։ ՆՀԲ անտեղի կերպով միացնում է երկու նշանակու-թիւններն էլ, որին հետևում են նաև ՓԲ. ԱԲ և միւսները։ Lag. Ges. Abhd. 278 յն. ἀγουρος, ἂωρος «տարաժամ» (ան-տարակոյս «պինդ, բիրտ» նշանա-կութեան համար), որ յետոյ Arm. St. էջ 166 ցանկից մերժում է։

• ԳՒՌ.-Նբ. ագուռ, Տփ. ագուր. վերջինս նշանակում է նաև «խաղաթուղթի մէջ կար-միր գոյնով քառակուսի նշանը, օրիա, ֆր. carreau, ռուս. бубнь», ճիշտ ինչպէս որ նոյնը Ղրբ. կոչւում է ք'mրփիւճ (=թրք. ker-pij «աղիւս»)։


Ագուցանեմ (ուցի)

va.

to clothe, to dress;
to enchase, to set, to fit in;
to harbour, to lodge;
— կօշիկս, to put on the shoes of;
— մատանիս ումեք, to put a ring in a person's finger.


Ագուցիկ

adj.

enchased.


*Ագոմէջ

s.

the groin.


Ադամաթուզ (թզոյ, ոց)

s.

banana-fig, plantain.


Ադովնա (յի)

s.

Adonaï, the Lord God.


Ազազու

s. bot.

s. bot. carpesium.


Ազազուն

adj.

dry, arid, dead;
lean, slender, wasted away.


Ազատագունդ (գնդի)

s. adj.

the noble corps, corps of nobles. formed, composed of nobles.


Ազատագրութիւն (ութեան)

s.

libertinism, enfranchisement.


Ազատաժողով

s. adj.

s. adj. cf. Ազատագունդ.


Ազատախումբ

s. adj.

s. adj. cf. Ազատագունդ.


Ազատականութիւն (ութեան)

s.

liberty;
liberality;
generosity;
nobleness.


Ազատակոյտ

s.

the nobility.


Ազատամտութիւն (ութեան)

s.

free-heartedness;
liberalism.


Ազատասիրութիւն (ութեան)

s.

love of liberty;
liberalism.


Ազատատոհմ (ի)

s. adj.

s. adj. cf. Ազատազարմ.


Ազատատոհմիկ

adj.

cf. Ազատատոհմ.


Ազատտատոհմութիւն (ութեան)

s.

noble birth, nobility of family.


Ազատեցուցանեմ (ուցի)

va.

to free.


Ազատեցուցիչ (չի, չաց)

adj.

cf. Ազատարար.


Ազատորդի (դւոյ)

s.

free-born, son of a noble, nobleman.


Ազատորեար (երոյ)

s. pl.

s. pl. the nobility, the peers.


Ազատութիւն (ութեան)

s.

liberty, freedom;
exemption;
privilege;
emancipation, deliverance, enfranchisement;
nobleness;
generosity;
frankness.


Ազատուհի

s.

gentlewoman.


Ազբախումբ

adj.

very close, serried.


Ազբոց

s.

simple stick.


Ազգաբանութիւն (ութեան)

s.

genealogy.


Ազգագով

adj.

admirer of his country, who praises his country.


Ազգադրուժ

adj.

cf. Ազգադաւ


Ազգադղորդ

adj.

who shakes, overthrows, upsets the nation.


Ազգաժողով

adj. s.

united by nationality;
national assembly.


Ազգախառնութիւն (ութեան)

s.

relationship, consanguinity.


Ազգախռով

adj.

who agitates, disturbs the nation.


Ազգականութիւն (ութեան)

s.

relationship, consanguinity, kin, cognation;
race, family;
likeness, analogy;
զօդք ազգականութեան, the ties of relationship.


Ազգականուհի (հւոյ)

s.

kinswoman.


Ազգակեցոյց

adj.

who rescues, liberates his nation.


Definitions containing the research ո : 3483 Results