delaying, prorogative, suspensive.
Զի նա ինքն է փուշն յապաղիչ նորա. (Եփր. համաբ.։)
Ոչ ինչ գոյին ի ներքոյ յապաղիչք, որ լինէին նոցա խափանիչք. (Վեցօր. ՟Ե։)
to hesitate, to haggle;
to be busy, embroiled, perplexed.
Որպէս հոգայիքն դուք, բայց բարբարեցարուք իմն վասն յապաղիչ մոլորութեանցն, որ պատեալ էին զձեօք. (Եփր. փիլիպ.։)