Your research : 1 result for զրկիչ

Զրկիչ, չի, չաց exact entry

adj.

that deprives;
oppressive.

· Calfa

NBHL (4)

Ոչ եւս ապաստան լիցին ի զրկիչսն իւրեանց. (Ես. ՟Ժ. 20։)

Սպան Մովսէս զզրկիչ եգիպտացին. (Նախ. ել.։)

Հեզ առ զրկիչսն լինելով. (Խոսր.։)

Որ զրկի յումեքէ, անմխիթար է. ապա եթէ ինքն զզրկիչն զրկէ կամ հարկանէ, մխիթարեցաւ. (Լմբ. սղ.։)


Definitions containing the research զրկիչ : 3 results

Հեզ, ոց

adj. adv.

mild, meek, gentle, affable;
calm, tranquil, still;
softly, gently.

· Calfa

NBHL (1)

Հեզ առ զրկիչսն լինելով. (Խոսր.։)


Լլկիչ, չի, չաց

adj.

that which vexes, torments, oppresses, troubles.

· Calfa

NBHL (1)

Ոչ եւս ապաստան լինիցին ի լլկիչսն ( ի սուրբ գիրս ՝ ի զրկիչսն) իւրեանց. (Ոսկ. ես.։)


Զիրկ

adj.

destitute, deprived;
— լինել՛գտանիլ, to be -.

· Calfa

Etymologies (1) · Adjarian

«զրկուած, անմասն, անբաժին» Լմբ. սղ., որից՝ անզիրկ Խոսր. Ոսկիփ. Սկևռ. պատ. 43, զգայազիրկ Նար., զրկել «անմասն թողուլ, նեղել, հարստահարել» ՍԳր, զրկիչ Ես. ժ. 20. Ոսկ. մ. գ. 25, զրկումն Ծն. իզ. 20, զրկանք Խոր., զրկահարանք Պիտ., զմիմ-եանսզրկութիւն Բուզ. ևն. ռամիկ ձև է զուրկ Օրբ. (որից հայրենազուրկ Մարաթ.), որ միակ ընդունուածն է նոր գրականում և որից շինուած են՝ աչազուրկ, եղբայրազուրկ, ըն-չազուրկ, կամազուրկ, պատուազուրկ, հողա-զուրկ ևն նոր բառերը։