perjured, forsworn;
— գտանիլ, լինել, to perjure one's self, to break an oath, to take a false oath.
· Calfa
Հայեա՛ց ի սեդեկիա յերդմնազանց։ Մի՛ երդնուր, զի մի՛ լինիցիս երդմնազանց. (Լմբ. ժղ. եւ Լմբ. կան. բենեդ.։)
Անիրաւ գտաւ, եւ առ նա երդմնազանց. (Մխ. երեմ.։)
perjury.
· Calfa
Ազատէք զնոսա եւ զձեզ ի խղճէ երդմնազանցութեանն. (Շ. ընդհանր.։)
Խաբէութիւն, որ ի ստախօսութենէն լինի, եւ երդմնազանցութեամբն կնքի. (Շ. յկ. ՟Կ՟Դ։)
cf. Երդմնազանց. — լինել, cf. Երդմնահարիմ.
· Calfa
ἑπίορκος pejerator Երդմնակուռ, կամ մոլեալ յերդմունս. ստէպ երդուօղ կամ տարապարտ. որ եւ ստէպ լինի երդմնազանց.
cf. Երդմնազանցութիւն.
· Calfa
ἑπιορκία pejeratio, perjurium, dejurium Տարապարտ երդումն. եւ Ստերդմնութիւն կամ երդմնազանցութիւն.
perjurer;
taking a false oath, perjuring.
· Calfa
ἑπίορκος perjurus. Սուտ երդուօղ. երդմնազանց.