dissoluble.
· Calfa
Որ դիւրաւ լուծանի կամ քակի, կործանի.
Ոչ զդիւրալոյծ տաղաւարահարաց զնաւակատիս. (Հ. կիլիկ.։)
Լո՛յծ զբաջաղմունս դիւրալոյծս. (Եփր. աւետար.։)
condescending, compliant;
gentle, easy, commodious.
· Calfa
εὑήκοος facile audiens, obsequiosus (իբր ներգ) Դիւրաւ լսօղ. դիւրանսաց. հլու. հեշտ մտիկ ընօղ, անկաճ դնօղ.
ԴԻՒՐԱԼՈՒՐ εὑήκοος qui facile auditur, εὑπαράδεκτος acceptabiis (իբր կր) Դիւրաւ լսելի. ախորժալուր. հաճոյական. ընդունելի լսելեաց. դիւրիմաց. մտիկ դնելու, ուզածը, պարզ, յստակ.
Յառաջին ամն դիւրալուր են։ Ընդէ՞ր ես այսպէս դիւրալուր. (Վրք. հց. ՟Բ. ՟Ժ՟Զ։)
Դիւրալուր ճշմարտութեանն. (Շ. թղթ.։)
Եւ այսպէս դիւրալուր հեթանոսք անսան կոչողին. (Իգն.։)
Իցէ թերեւս դիւրալուր իսկ, որ դժուարահաւանն է. (Պղատ. օրին. ՟Թ։)
Ի պատրանսն դիւրալուր եղաք. (Լմբ. սղ.։)
Դանդաղիմ կարդալ յօգնութիւն զդիւրալուրդ. (Սկեւռ. աղ.։)
Հեշտ եւ դիւրալուր երեւին ասացուածք. (Անյաղթ պորփ.։)
Առակս խորիմացս՝ դիւրալուրս. (Ագաթ.։)
Եւ այս յոյժ դիւրալուր առնէր զբանս զայս. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 38։)
Դիւրալուր զխորհուրդս աստուծոյ առնելով. (Նար. երգ.։)
Յեղաշրջեցին զնոյն ի դիւրալուր եւ յախորժակս լսողաց. (Լմբ. պտրգ.։)
Զդիւրալուրն եւ զառանց խոր բառիցն յարգեն։ Դիւրալուրք եւ համառօտք։ Պարզ են բանիւ, եւ դիւրալուր լսելեաց. (Սարգ.։)
Զլսելիս իմ (ապականեցի) ի չարս դիւրալուրս. (Եփր. խոստով.։)
easily deceived, that can be taken, dupe.
· Calfa
Դիւրաւ խաբելի, պատրելի. դիւրադաւ.
Դիւրախաբ աչք, կամ տեսութիւն, բնութիւն մարդոյս. (Իգն.։ Սարգ. յկ. ՟Դ. եւ ՟Է։)
Եւ Դիւրաւ խաբօղ.
Ցանկութիւնք դիւրախաբք. (Սարգ. ՟բ. պետ. ՟Ա։)
moveable.
· Calfa
Որ դիւրաւ յառաջ խաղայ. դիւրաշարժ.
Դիւրախաղաց թեթեւութիւն, յառաջադիմութիւն. (Պիտ.։)
Մասունք մարմնոյ թեթեւացեալք՝ դիւրախաղացք լինին. (Փիլ. քհ.։)
refrangible;
fragile, frail.
· Calfa
εὕκολος volubilis Դիւրամէտ. յեղյեղուկ.
Արժան է աստ իմանալ զդիւրախորտակ կամս եւ զգնացս նոցա. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 42։)
easily consumed.
· Calfa
ԴԻՒՐԱԾԱԽ. ὁλιγοδάπανος exigui vel tenuis sumtus Որ ինչ լինի դիւրին եւ դոյզն ծախիւք. դիւրագին. անշուք.
εὕφθαρτος facile corruptibilis Դիւրածախելի, դիւրաւ այրելի, սպառելի. անցաւոր. ապականացու, յաղթելի.
Զդիւրածախ անասնոց զմարմինս ոչ թառամեցոյց. (Իմ. ՟Ժ՟Թ. 20։)
Դիւրածախ փայտ, կամ խռիւ, ծեղ. (Արծր. ՟Գ. 7։ Շ. բարձր.։ Ճ. ՟Ա.։ Երզն. լս.։)
Դիւրածախ կենցաղ. (Մագ. ՟Հ՟Ա։)
Թէպէտ եւ դիւրածախ ապականիչն թուիցի. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 20։)
ԴԻՒՐԱԾԱԽ. Դիւրաւ ծախօղ, այրօղ.
Դու եղէգն, եւ մեք հուր դիւրածախ. (Արծր. ՟Գ. 9։)
ԴԻՒՐԱԾԱԽ. εὑδάπανος suntuosus, largus Դիւրաւ ծախօղ զինչս. առատաձեռն, մեծածախ.
Ազատականութիւն է առաքինութիւն անձինն՝ դիւրածախ ի գեղեցկագոյնսն. (Արիստ. առաք.։)
Եցոյց յամենայնի զանարգն եւ զդիւրածախն (վիճակ կենաց). (Բրս. հց.։)
easy to recognise.
· Calfa
εὕγνωστος cognitu facilis, bene notus Քաջածանօթ. դիւրիմաց. քաջայայտ.
Ճառդ դիւրածան է, եւ յայտնի. (Փիլ. լին.։)
Որպէս զի դիւրածան լիցի մեզ բանս. (Լաստ. ՟Ա։)
to bear or produce easily.
· Calfa
ԴԻՒՐԱԾԵԼ. Դիւրաւ ածել (բերս). պտղաբերել. ասի եւ ԴԻՒՐԱԲԵՐՈՒԹԻՒՆ.
Նեղոսիւ զանեղսն ի նմա դիւրածել. (Խոր. ՟Գ. 62։)
that burns or is burnt easily.
· Calfa
Դիւրաւ կիզելի, այրելի. դիւրածախ.
Դիւրակէզ ցամաք փայտն, կամ հեր գլխոյ. (Անյաղթ բարձր.։ Ճ. ՟Ա.։)
Մանաւանդ զի՝ հանեալն դժուարակէզ, եւ արկեալն՝ յոյժ դիւրակէզ. (Շ. թղթ.։)
decayed, ruinous, that falls easily.
· Calfa
Դիւրակործան շինուած, կամ քաղաք, բարք, բնութիւն. (Լաստ.։ Մխ. երեմ.։ Նար.։ Լմբ.։)
Կարճամիտք եւ դիւրակործանք. (Իգն.։)
Դիւրակործանք մանաւանդ առ մեղսն եմք մարդիկ։ Դիւրակործան է ոգին առ ի մեղսն. (Բրս. հց.։)
Գիտելով տեառն դիւրակործան զմեզ մտօք լեալս. (Տօնակ.։)
εὑέμπτωτος, εὑολισθότερος valde lubricus, caducus Որ դիւրաւ կործանի. վաղափուլ. եւ Դիւրագայթ. դիւրագլոր.
portable, that can easily be carried.
· Calfa
Դիւրաւ կրելի, տանելի, համբերելի. եւ Սակաւապէտ.
Փոքր ինչ թերեւս, եւ դիւրակրելի գոլ։ Սակաւ իմն մասն հոգոցն դիւրակրելի։ Դիւրակրելի եւ չափաւորապէս զտածմանցն խնդրել նիւթս. (Պիտ.։)
that liquefies or melts easily.
· Calfa
εὕτηκτος liquabilis Որ դիւրաւ հալի, լուծանի, կամ մարսի.
Ոչ հալէին զսառնակերպ զդիւրահալ զազգ անուշակ կերակրոյն. (Իմ. ՟Ժ՟Թ. 20։)
Զկերակուրն թեթեւ եւ դիւրահալ ուտէ. (Մխ. բժիշկ.։)
that can be easily related.
· Calfa
Փախիցեն իբրեւ ի հրոյ, եւ լինիցին դիւրահամարք. (Ոսկ. ես.։)
Սակաւք զերծեալք, զի եւ մանկան դիւրահամար լինել. (Գէ. ես.։)
Ոչ ռամկի ումեմն, այլ եւ մեծ թագաւորի դիւրահամարս թերեւս գտանել զսոսա. (Պղատ. սոկր.։)
εὑαρίθμητος facile numerabilis Զոր դիւրին է ի համար արկանել. դիւրաթիւ.
that agrees easily with his enemies.
· Calfa
εὑπραμύθητος, εὑμενής benevolus, benignus, facile placabilis Որ դիւրաւ հաշտի. եւ Հեզ. բարեմոյն. դիւրահաւան. դիւրանսաց.
Դիւրահաշտ գոլ՝ զոհիւք եւ ուխտիւք ածանցելով ... Աստուածքն են դիւրահաշտք պատարագօք եւ ուխտիւք. (Պղատ. օրին. ՟Ժ։)
Ամենեցուն միաբանելն յաստուծոյ պաշտօնն՝ դիւրահաշտ առնէ զաստուած. (Խոսր.։)
Դիւրահաշտ թշնամի (մարմինն ընդ հոգւոյն). (Սարգ. յկ. ՟Թ։)
Զլսօղն՝ դիւրահաշտ լինելով՝ քաջ ուսումնագոյն գործիցէ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)
that happens quickly;
easy, conceivable, that can be easily understood.
· Calfa
Որպէս Դիւրաւ հասու լինելի, հասկանալի. դիւրիմաց. դիւրին.
Հեշտընկալ եւ դիւրահաս տխմարագունիցն լիցին. (Ագաթ.։)
Զպարզն առաջի դնեն իբրեւ զդիւրահաս. (Իգն. յռջբ։)
Թողլով զբազմաքնին բան, զդիւրահասն եւ զառձեռնպատրաստ դիցուք առաջի. (Շ. հրեշտ.։)
Դիւրահաս զոտանաւորս սկսայ կատարել. (Մագ. ՟Ի։)
դիւրահաս. Դիւրաւ հասանելի, ժամանելի, ստանալի, ի ձեռսն բերելի.
Խոնարհութիւնն՝ որ ամենեցուն է դիւրահաս. (Լմբ. սղ.։)
Զի մի կնտացեալ սողասցեն դիւրահաս թշնամեացն. (Մագ. ՟Ծ՟Ե։)
դիւրահաս. Որ դիւրաւ հասանէ, ժամանէ.
Հնարաւոր դիւրահաս՝ առ ամենայն անբաւ գերամբարձութիւն յաւէտ յառաջեալ. (Նար. ղ։)
Հողեղէն բնութեանս եղեր դիւահարս պատճառ (փրկութեան). (Շ. տաղ խչ.։)
that causes easily to comprehend.
· Calfa
Որ դիւրաւ հասուցանէ, կամ հասկացուցանէ.
Առ նա թերեւս ունիցիմք զդիւրահասոյցն քաջալերիչ լերանելին ղուկաս. (Ագաթ.։)
Եւ որպէս Դիւրահաս՝ ըստ ՟ա նշ.
Հեշտընկալք եւ դիւրահասոյցք ախմարագունիցն լինիցին. (Կորիւն.։)
easy, condescending;
credulous;
credible, that can be easily believed.
· Calfa
εὑπειθής qui facile paret, vel obsequitur, credulus Որ դիւրաւ հաւանի. դիւրալուր. հլու. միամիտ. բարեմիտ. դիւրախաբ.
Հեզ, դիւրահաւան. (Յհ. ՟Գ. 19։)
Դիւրահաւան գոլով առ բարեպաշտութիւնն. (Ճ. ՟Ա.։)
Դիւրահաւա՛ն լեր. (Եղիշ. ՟Բ։)
Որ եդեալ օրինացն դիւրահաւան իցէ. (Պղատ. օրին. ՟Դ։)
Առ կամս ուղղողին դիւրահաւան ելով (կամ դիւրահաւանելով). (Պիտ.։)
Առ դիւրահաւանս ոմանս, եւ յոյժ ունկնդիրս իւրոյ վարդապետութեան գրէր. (Ոսկ. մ. ՟Ա. 4։)
Տե՛ս եւ զնոսա դիւրահաւանս (կամ դիւրհաւանս) ոմանս եւ արհամարհելիս. (Ոսկ. գծ.։)
Դիւրահաւան է ազգ մարդկան ի հեշտասիրութիւն. (Լմբ. սղ.։)
Առ ի խաբէութիւն պարզմտացն, կամ դիւրահաւանիցն. (Առ որս. ՟Գ։ եւ Ոսկ. ՟բ. կոր.։ եւ Սանահն.։)
Դիւրահաւանիցն պատահիցէք. (Բրս. ՟խ. մկ.։)
Զի կրկին կոչմամբն դիւրահաւան ձգեսցէ առ ինքն. (Շ. մտթ. ՟Դ. 16.) իբր մ. դիւրաւ։
ԴԻՒՐԱՀԱՒԱՆ. Դիւրաւ հաւանելի.
Չի՛ք այլ ինչ, որ ճաշակողաց նորին ոչ է դիւրահաւան. (Լմբ. պտրգ.։)
Դիւրահաւանս առնել ձեզ. (Տօնակ.։)
credulity, simplicity.
· Calfa
Դիւրաւ անսալն. հլութիւն.
Դիւրահաւանութիւն ճշմարիտ սիրով առ վերակացուն եղիցի ամենեցուն. (Յճխ. ՟Ի՟Գ։)
Հեզութիւն եւ դիւրահաւանութիւն. (Սարգ. յկ. ՟Թ։ Շ. յկ. ՟Խ՟Զ։)
credulous, that believes easily.
· Calfa
Որ դիւրաւ հաւատայ. դիւրահաւան. դիւրորսալի.
Օձն ծանեաւ առ երեսսն երթալ առ դիւրահաւատս. (Բրս. հց. յն. դիւրածելի։)
very easy, or possible.
· Calfa
ԴԻՒՐԱՀՆԱՐ. εὑμήχανος industrius, ingeniosus Դիւրաւ հնարս գտօղ. ճարտար.
εὕπορος facilis Դիւրաւ հնարելի, կարելի. դիւրին.
Պարթեւազանցդ դիւրահնար գոգցես ի ձեռն կեղծաւոր սիրոյ զդաւելն. (Խոր. ՟Բ. 71։)
Անհնարինքն ի մէնջ կարծեցեալք, նմա դիւրահնարք. (Լմբ. ատ.։)
Որում ամենայն ինչ անհնարին՝ դիւրահնար է յոյժ. (Սարկ. հանգ.։)
Դիւրահնար ճանապարհ ցուցանելով. (Փարպ.։)
Դիւրահնար կենդանի մարդ։ Այնպիսի տեսի ես երբեմն զկախարդութիւն հաւու դիւրահնար. (Բրս. վաշխ.։)
Դիւրահնար է ամենայն ըմբռնեալն (ի յետին տագնապի). (Ածաբ. կիպր.։)
Զդիւրահնարս զայս զձեռաց գործիս պիտանացու ունի. (Նիւս. կազմ.։)
Պաշտպան դիւրահնար. (Պիտ.։)
դիւրահնար. մ. դիւրահնարաբար. Դիւրին հնարիւք. ճարտարութեամբ.
Դիւրահնար ազատեցաւ ի դատապարտութենէ։ Դիւրահնարաբար գործել, կամ կլանել. (Փիլ. լին. եւ Փիլ. լիւս.։)
flowing, that flows easily.
· Calfa
εὕροος Որ դիւրաւ հոսի. հալուկ.
Որպէս դիւրահոս գետ ընթանայ. (Վրդն. սղ.։)
Եւ առ այլսն դիւրահոս աստուստ. (Պղատ. տիմ.։)
easy of access, affable
· Calfa
Դիւրաւ հպելի, եւ հպեալ. դիւրամերձ. դիւրամերձենալի.
Դիւրահուպ առ ի մէնջ բուսանելով. (Անյաղթ բարձր.։)
Ամենայն կենդանեաց դիւրահուպ լինելով (արեւուն). (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ա։)
Դիւրահուպ է, ըստ որում եդեալ ի դրախտին. (Փիլ. այլաբ.։)
Տնկեցաւ յաշխարհի դիւրահուպ, եւ ի մէջ մարդկան. (Հ. կիլիկ.։)
Այսոքիւք բառնաբաս կազմէ զնորա հաւատարմութիւնն, ուստի եւ դիւրահուպ եղեւ առ նոսա պօղոս. (Ոսկ. գծ.։)
what soon wears out.
· Calfa
Բոցն դիւրամաշ. (Ոսկ. սղ.։)
Այսոքիկ դիւրամաշք են, եւ ի ցեցամէց ուտճաց ապականին. (Երզն. մտթ.։)
εὑμάραντος qui facile marcescit Դիւրաւ մաշելի, ծախելի.
accostable, accessible.
· Calfa
Հաւատացելոց դիւրամատոյց եւ ընդել. (Բրս. գորդ.։)
Դիւրամատոյցս զիս մատուցից կարօտելոցն. (Փիլ. ՟ժ. բան.։)
Ի ձեռն նաւավարութեան զամենայն պիտոյս՝ դիւրամատոյցս մերձեցոյց. (Շիր.։)
εὑπρόσιτος accessu facilis Դիւրաւ մատչելի. դիւրամերձենալի. դիւրահուպ.
easy to die.
· Calfa
Որ դիւրաւ մեռանի.
Հեշտածինք են, եւ դիւրամեռք. (Նար. ՟Է։)
cf. Դիւրահուպ.
· Calfa
Որ դիւրաւ մերձենայ.
Առաքեալքն ի ճշմարտութիւնն բացաւ երեսօք դիւրամերձք լինէին. (Սարգ. ՟ա. յհ. ՟Ա։)
(Շունն) շողոքորթ է, եւ դիւրամերձ. (Լմբ. սղ.։)
inclined.
· Calfa
Որ դիւրաւ միտէ ի մի կողմն. հակամիտեալ իբրեւ ի բնէ. առաւել յօժարեալ.
Դիւրամէտ է առ ի վատթարագոյնսն բնութիւնս. (Շ. մտթ.։)
(Կանայք) դիւրամէտք են ի տրտմականս. (Մխ. երեմ.։)
Մարդկային բնութիւնս դիւրամէտ գոլով, միշտ ընդ մեղօք անկանի. (Խոսր.։)
Ետես եւ զմտացն դիւրամէտ ոտնառութիւնն. (Սեբեր. ՟Ե։)
cf. Մոռացկոտ.
· Calfa
ԴԻՒՐԱՄՈՌԱՆԱԼԻ ԴԻՒՐԱՄՈՌԱՑ. Զոր դիւաւ լինի մոռանալ. որ փոյթ մոռացեալ լինի.
Ստուեր եւ երազ դիւրամոռանալի. (Սարգ. յկ. ՟Ե։)
Դիւրամոռաց զերախտիսն քրիստոսի համարէին։ Ունայնութիւն են կեանք աշխարհիս, եւ երազ դիւրամոռաց. (Արծր. ՟Ա. 15։ ՟Գ. 7։)
that enters easily, insinuating;
— լինել, to enter easily.
· Calfa
Դիւրին ի մտանել. եւ Դիւրաւ մտօղ.
Դիւրամուտ, եւ դժուարելանելի. (Երզն. մտծ։ եւ Տօնակ.։)
Զի դիւրամուտ լիցի անասնոցն. (Վրդն. ծն.։)
Դիւրանցագոյն եւ դիւրամուտ առնէ. (Դիոն. երկն.։)
Դիւրամուտ զօտարածինն ի բնակութիւնս իւրեանց առնէին. (Յհ. կթ.։)
դիւրամուտ լինել. Դիւրաւ մտանել կամ մուտ գտանել.
Դիւրամուտ ի հայս լեալ արշակ մեծ։ Դիւրամուտ յաշխարհն եղեւ շապուհ. (Խոր. ՟Ա. 30։ ՟Գ. 55։)
Զի տուընջեանն դիւրամուտ առ ի յիւրմէ փորձութիւքն լինիցին. (Խոսր.։)
gentle, affable, tractable, flexible, supple;
sweet, agreeable to the taste.
· Calfa
Դիւրիչ եւ ամոք. ախորժելի.
Դիւրամոքելիս կրից կոկորդաց. (Նար. խչ.։)
cf. Յօժարամտութիւն.
· Calfa
Մտադիւրութիւն. յօժարամտութիւն.
Ի կարօտեալսն ողորմութիւն դիւրամտութեամբ լիցի միշտ. (Ոսկ. հռ.։)
Աղաչեմ առ հասարակ դիւրամտութեամբ մատուցանել զլսելիս. (Նանայ.։ եւ Կիւրղ. խչ.։)