Definitions containing the research ապա : 7027 Results

Սկայ, ից

s.

giant;
— կին, giantess;
— անարի, huge giant.

NBHL (1)

Ցնծայ նա որպէս սկայ յնթանալ զճանապարհս իւր. (Սղ. ՟Ժ՟Ը. 6։ Տես եւ Ծն. ՟Զ. 4։ ՟Ժ. 8. 9։ ՟Ժ՟Դ. 5. եւ այլն։)


Սկզբնածին

cf. Նախածին.

NBHL (1)

ՍԿԶԲՆԱԾԻՆ. ἁρχαιόγονος, ἁρχίγονος. primordialis. Նախածնօղ. սկզբնապատճառ.


Սկզբնական, ի, աց

adj. s.

primitive, original, radical, pristine, primordial, first, initial;
elementary;
cf. Մեղք;
—ն, beginning.

NBHL (1)

Եղիցի զերծեալ ի չար կապանաց արկածից՝ սկզբնականաց, վերջնոց, եւ միջոց։ Զնորայն (զադամայ) քաւեսցէ զսկզբնական օրինազանցութիւն։ վասն սկզբնական մեղաց. վասն ներգործական մեղաց. (Նար. ՟Ի՟Ը։ Հ. կիլիկ.։ Ոսկիփոր.։)


Սկզբնահայր

cf. Նախահայր.

NBHL (2)

Նախահայրն ադամ. հին նահապետ. եւ Առաջինն յիմիք կարգի. հեղինակ. գտակ. սկզբնապատճառ, նախաշաւիղ. նախկին օրինակ.

Երրորդ գարուննոյ սկզբնահայրն որպէս ադամ։ Զսկզբնահայրն ապաշխարութեանց զենովք վերածեաց յերկինս։ Սկզբնահայրն հաւատաց (աբրահամ)։ Փոխանակ նոյի երկրորդ սկզբնահայր կոչեցաւ քրիստոս նորոյ ծննդեան եկեղեցւոյ. (Տօնակ.։ Նար. հբ։ Շ. բարձր.։)


Սկզբնաչար

cf. Նախաչար.

NBHL (1)

Զոր սկզբնաչարն նաբուդոդոնոսոր տապալեաց. (Լմբ. ատ.։)


Սկզբնաւոր

adj.

commenced, created, primitive, first.

NBHL (1)

Սկզբնաւոր ողբերգութիւն այսր աղերսանաց զհաւատոցն շինուած կառուցին։ Նայեցեալ ի սկզբնաւորն իմ եղելութիւն։ Լեր ընդ առաջ քո ողորմութեամբդ ի սկզբնաւորս ապաւինութեան։ Ի սկզբնաւորն նախաձայնեալ սաղմոսիս մինչեւ ի լրումն աւարտման բանիս։ Ձեռներէց սկզբնաւոր անհամբուրելի. (Նար.։)


Սկզբնեղութիւն, ութեան

s.

the first existence or creation.

NBHL (1)

Երկիւղ ասեն ոչ է ի սկզբնեղութիւն բնաւորեալ։ Նա բանաւորութիւն ո՞չ ապաքէն ընդ սկզբնեղութեան առբնացեալ է ի մարդումն. (Թէոդոր. մայրագ.։)


Սկզբումն, ման

s.

beginning, outset, opening, initiative, first steps, first appearance;
priority.

NBHL (1)

Ամենայն ժամանակ յերիս բաժանի սկզբմունս, յանցեալն եւ ի ներկայն եւ յապառնին. (Լծ. ածաբ.։)


Սկիզբն, կզբանց

s.

beginning, commencement, outset;
origin, principle;
cause, matter, author, mother, motive, birth, base, foundation;
principle, maxim;
prelude, proem, exordium;
սկզբունք անընդմիջականք, immediate principles;
սկզբունք արքիմեդեայ, Archimedes' principles;
ի սրզբանէ or սկզբանէ, ի սկզբնուստ, in the beginning, at first, originally, firstly, primitively;
անդուստ or անդստին ի սկզբանէ, from the very beginning or outset, from the first, ab ovo, ab antiquo;
ի սրզբանէ ցկատարածն, from beginning to end;
ի սկզբանէ աշխարհի, since the creation of the world;
ի սկզբանէ էր բանն, in the beginning was the Word;
— առնել or առնուլ, ունել, cf. Սկսանիմ;
ի սկզբանէ, from the beginning, at the beginning;
cf. Սկիզբն.

NBHL (1)

Սկիզբն է որդւոյ հայր իբրեւ զպատճառ. ապա եթէ ի ժամանակէ իմասցիս զսկիզբնն, եւ (որդի) անսկիզբն. զի ոչ սկիզբն առնու ժամանակաւ՝ ժամանակացն տէրն. <()


Սկնդիկ

s.

cf. Սկնդուկ.

NBHL (1)

Սկնդուկս կոչել զհամբաւեալսն իբրեւ զյուշկապարիկս. (զբնակեալս յամայութեան). (Միսայէլ խչ.։)


Սկնդուկ, դկի

s. adj.

forlorn, desolate, deserted wife;
barren.

NBHL (1)

Սկնդուկս կոչել զհամբաւեալսն իբրեւ զյուշկապարիկս. (զբնակեալս յամայութեան). (Միսայէլ խչ.։)


Սկուտեղ, կտեղ, կտեղի, տեղբ

cf. Սկտեղսկտեղ.

NBHL (1)

Ի բաց եդեալ յիւրմէ զսկուտեղն՝ ընթացաւ ի դուռն։ Խորովէր զնա ի տապակ, եւ եդ ի սկըտեղն. (Վրք. հց. ՟Ժ՟Դ. ՟Ի։)


Սկսուած, ոց

cf. Սկսումն.

NBHL (1)

Յայսմ սկսուածոյ՝ որ ունի կատարումն։ Սկիզբն ճանապարհի ոչ ճանապարհ է, եւ ոչ սկսուած տանն՝ տուն։ (Վեցօր. ՟Ա։)


Սկսումն, ման

s.

beginning, start, debut, first appearance or performance;
prelude.

NBHL (1)

Դառն է ի սկսմանն առաքինութիւնն, եւ ապա քաղցր. (Նար. երգ.։)


Սղաբար

adv.

briefly, a little, by and by.

NBHL (1)

Որք ի ժանդախտէ վնասք ժամանակաւ լինին մարդկան, սղաբար յօգոյգ յինքենէ ապականութիւն ընդունին ի մարմինսն. (Բրս. արբեց.։)


Սմբակ, աց

s.

hoof;
առ — պզտորել զջուրս, to foul or muddy water by walking through it.

NBHL (1)

Ճանապարհ զանձինս արարին գնալի ոտից, եւ սմբակաց ախտից. (Իգն.։)


Սմբակակոխ լինիմ

sv.

"cf. Սմբակակոխ առնեմ."

NBHL (2)

Հինիւ սմբակակոխ արարեալ զսահմանս հայոց։ Բազում արեան ճապաղիս ի նոցանէ հեղուին՝ սմբակակոխ արարեալ. (Խոր. ՟Ա. 12։ Յհ. կթ.։)

Սմբակակոխեալ ի բազմութենէն ճանապարհն՝ (յետ անձրեւաց ՝) դժուարինս գործիւր ճեպողացն. (Ճ. ՟Գ.։)


Սմբակակոխեմ

va.

to trample down with cavalry.

NBHL (2)

Հինիւ սմբակակոխ արարեալ զսահմանս հայոց։ Բազում արեան ճապաղիս ի նոցանէ հեղուին՝ սմբակակոխ արարեալ. (Խոր. ՟Ա. 12։ Յհ. կթ.։)

Սմբակակոխեալ ի բազմութենէն ճանապարհն՝ (յետ անձրեւաց ՝) դժուարինս գործիւր ճեպողացն. (Ճ. ՟Գ.։)


Սնավաստակ

adj.

working uselessly, loosing one's labour.

NBHL (2)

Վիշապաձուկն զորսորդաց ձկունս յորովայն իւր ամայէր, եւ սնավաստակ մնալ որսորդացն լինէր. (Կաղանկտ.։)

Ի սնավաստակ գործոց։ Ի սնավաստակ աշխատութենէ։ Սնավաստակ տքնութիւնս կամ տքնութեամբ։ որով եւ զվարձսն սնավաստակ աշխատութեան հատուցաւ նոցին։ Ի սնավաստակ աշխատութենէ կռապաշտութեանն զերծեալք։ Սնավաստակ եւ ընդունայն եղեւ աշխատութիւնս իմ առ քեզ. (Ագաթ.։ Յհ. կթ.։ Անուն. եկեղ։ Գէ. ես.։ Մաշկ.։)


Սնացուցանեմ, ուցի

va.

to render useless.

NBHL (1)

Մի սնացուցանէ զուռ քո ապականիչ եւ ժանտագործ մարախ. (Սարկ. աղ.։)


Սնափառ, ի, աց, ից

adj.

greedy of glory, fond of vain glory, full of vanity, ambitious.

NBHL (4)

κενόδοξος inanis glorie cupidus τετυφώμενος elatus. Որ խնդրէ զփառս սնոտիս. սնապարծ. զրափառ. փառասէր. ամբարհաւաճ.

Զի՞նչ է սնափառն. սնափառ նոյն ինքն է սնապարծ, կամ մերձ առ նա. (Բրս. հց.։)

Միայնակեաց սնափառ՝ մշակ անվարձ։ Սնափառի համբերութեամբ՝ ծուխ է հնոցի։ Հրապարակացոյց առնէ զմեծութիւն իւր սնափառն. (Նեղոս.։)

Թշնամի է նապաստակաց՝ շուն, եւ քնոյ՝ սնափառ (այսինքն սնափառութեան) դեւն. (Կլիմաք.։)


Սնափառեմ, եցի

vn.

cf. Սնափառիմ.

NBHL (1)

ՍՆԱՓԱՌԵՄ ՍՆԱՓԱՌԻՄ. Սնապարծիլ. ամբարհաւաճել. բարձրամտիլ. սիրել զսնոտի փառս.


Սնափառութիւն, ութեան

s.

avidity of vain or false glory, pride, ambition, vanity, self-conceitedness, foppishness.

NBHL (1)

Սնափառութիւնէ ախտ անբնական, եւ ամանայն գործոց առաքինութեան դիւաւ շաղապատի։ Առաքինութիւն կորչի՝ յարեալ ի սնափառութիւն։ ի հրապարակս աղօթել խորհի սնափառութիւն. (Նեղոս.։)


Սնոտի, տւոյ, տւոց, տեաց

adj.

useless, vain, futile, frivolous, worthless;
chimerical, idle.

NBHL (1)

ՍՆՈՏԻ. Ի ՍՆՈՏԻՍ. մ. μάτην, διακενῆς, εἱκῆ, κενά inaniter, frustra. Ընդ վայր. ի զուր, վայրապար. պարապ տեղ, փուճ տեղ.


Սոդոմական, ի, աց

adj. s.

sodomite, pederast.

NBHL (1)

Շնայ՝ սոդոմակաւն հանդերձ։ ապաշխարեսցէ զշնութիւն եւ զսոդոմականն։ Ապաշխարեսցեն ըստ շնութեան եւ ըստ սոդոմայական կարգի. (Կանոն.։)


Սողամ, ացայ, ացի

vn.

cf. Սողիմ;
cf. Սողոսկիմ.

NBHL (1)

տապանն (սրբոյն) սողաց ինքնին, եւ ել ընդ դուռն եկեղեցւոյն. (Տէր Իսրայէլ. մարտ. ՟Դ.։)


Սողոբայ

cf. Սիղղոբայ.

NBHL (1)

Զայսգոյն օրինակի մինչեւ ի սողոբայս ապաստան վիպագրէ. (Եւս. քր. ՟Ա։)


Սողոսկուտ

adj.

slippery, failing, fleeting, perilous, deceitful.

NBHL (1)

Յոքնապատիր է եւ սողոսկոտ (կամ սողոսկուտ՝ ծով աշխարհիս). (Մագ. ՟Խ՟Ը։)


Ջրամբար, աց

s.

reservoir, tank, cistern.

NBHL (1)

Ջրամբար արձանագործ քարեղինէն ճանապարհ աստիճանեալ ներքուստ ի վեր՝ մինչ ի կատար անձաւին. (Արծր. ՟Դ. 11։)


Ջրատեսակ

adj.

water-like.

NBHL (1)

Ընդ հատանել երակաց մարդոյ՝ նախ ելանէ թանձր արիւն, եւ յետոյ սակաւ սակաւ ջրատեսակ, եւ ջուր. (Մխ. ապար.։)


Ջրատուն

cf. Ջրամբար.

NBHL (1)

Անձրեւն անդ յստակի ի պղտորութէանն, եւ ապա մտանէ ի ջրատունն. (Վստկ.։)


Ջրդիմ, եցայ

vn.

to strive, try or assiduously endeavour.

NBHL (1)

ձ. (ի Ջիրդ բառէն) Հանապազորդել, ցանդորդել, անդադար ճգնիլ.


Ջրեմ, եցի

va.

to destroy, to efface;
to cancel, to expiate, to absolve;
to water.

NBHL (1)

Որ զառաջինն ի գինի զջուրն փոխեցեր ի հարսանիսն, եւ այժմ մեղօք ջրեալ եւ ապականեալ անձն իմ դարձո յառաջին յանտպական սրբութիւն իւր. (Մարաթ.։)


Ջրընկէց

adj.

humid, damp, swampy, marshy, fenny;
— տեղի, marshy place.


Ջրի

adj.

aqueous, liquid;
insipid, tasteless.

NBHL (1)

Զի անարարող նոցա ջրի գինին (իբր ջրագոյն), թէպէտեւ անապակ. (Բրս. արբեց.։)


Ջրիկ

s.

drop of water.

NBHL (1)

Ընդ գազանս անապատի շրջէր, եւ ջրիկն՝ որ գտանէր, նոցա արբուցանէր։ Զմայլեալ պարարին ըմպելով զականակիտ զքաղցր ջրիկ աղբերականց. (Վրք. հց. ձ։)


Ջրշեղջ

s.

cistern, tank;
pond;
broad pool, lake.

NBHL (1)

Հալածեաց զսառնն կռապաշտութեան, եւ ազազեաց զջրշեղջսն ուրացութեան. (Ճ. ՟Բ.։)


Ռահադուռն

s.

door-keeper in Paradise.

NBHL (1)

Դուռն ճանապարհի երկնից. փակակալ արքայութեան.


Ռահակից

s.

fellow-traveller.

NBHL (1)

Ճանապարհակից. ուղեկից.


Ռահահորդ

s.

traveller;
guide, escort.

NBHL (2)

Ճանապարհորդ.

Ռահահորդ ուղեւոր երկընթաց. (Շ. տաղ.) ուր մարթ է իմանալ եւ Հորդիչ ճանապարհի. ուղեցոյց։


Ռահան, ի

s. bot.

basil;
սուտ —, mercury, dog's caul.

NBHL (1)

ՍՈՒՏ ՌԱՀԱՆ. ըստ Բժշկարանի եապան ֆէսլիյէնի, սուլթան օթու.


Ռահեմ

vn.

to go, to march.

NBHL (1)

ՌԱՀԵԼ. Ճանապարհ առնել. ճանապարհորդել.


Ռահինախռով

adj.

stormy, tempestuous.

NBHL (1)

Որոյ խռովեալ են ճանապարհք. ալէկոծեալ.


Ռահորդեմ

va.

to start on a journey.

NBHL (1)

ՌԱՀՈՐԴԵԼ կամ ՌԱՀ ՀՈՐԴԵԼ. Ճանապարհորդել, կամ ճանապարհ հորդել այլում.


Ռահվիրայ

s.

road-mender, road-niaker;
pioneer.

NBHL (2)

Որպէս Բացօղ կամ պահօղ զճանապարհ. կամ Ռահաւոր, որպէս ուղեւոր.

Սակաւ ստասաւորօք հանդերձ, եւ որսացն պառականօք, եւ ռահվիրա մարդկաւն, եւ խառնաղանջ խորանապահ զօրուն. (Բուզ. ՟Գ. 20։)


Ռամկապետ, աց

s.

democrat.

NBHL (1)

Նախ հիպատք, ապա ռամկապետք։ Զռամկապետացն եւ զդիկատորացն, որք զհռովմայեցւոց քաղաքն վարեցին. (Եւս. քր. ՟Ա. ՟Բ։)


Ռնգավար լինիմ

sv.

to scent, to smell.

NBHL (1)

Յոգոյ այտի զհոտ ծծեն ռընգամբք, խանծ առեալ՝ ռընգավար լինի, զօղելով ի մորւոջ՝ սպասէ ապականել. (Փիլ. լիւս.։)


Ռումբ, ռմբաց

s.

shell, bomb, grenade;
—ս արձակել, to shell, to fire shells, to shoot bombs.

NBHL (1)

ՌՈՒՄԲ որ եւ ԸՌՈՒՄԲ. Գործի կամ զէն ձգելի առ հարկանել՝ ջախել՝ կոտորել՝ պատառել (որ ըստ լտ. ռու՛մբօ. յն. ռիղնիմի ). որպէս Քար, վիրգ, պարսաքար, գունտ երկաթի կամ կապարեայ, տէգ նիզակ, նետ, ձող, եւ այլն.


Սա, սորա, սմա, սովաւ, սոքա, սոցա, սոքօք, սայք, սայց

pron.

this, that;
սոյն սա, this one, he himself;
սա է, it is he, that is to say;
սա աւասիկ, however, yet, still.

NBHL (1)

ՍԱ՛ ԱՒԱՍԻԿ. մ.շ. νῦν δὲ jam vero. Արդ ահաւասիկ. բայց արդ. ապաքէն.


Սաբակ

s.

wreathen work.

NBHL (1)

Բառ եբր. սապաք, սէպէք. յորմէ թ. շէպէքի. Վանդակ. ցանց. ցանցատեսակ.