Your research : 1 result for ցրուիչ

Ցրուիչ exact entry

s. adj.

dispersor;
dispersing, dissipating.

· Calfa

NBHL (4)

Անիրաւացն ցրուիչ։ Ցրուիչ դիւաց. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։ Ճ. ՟Ա.։)

Մեզ մարտակից է, եւ նոցա ցրուիչ. (Լմբ. սղ.։)

Հողմն հողոյ հոսիչ եւ ցրուիչ. (Բրսղ. մրկ.։)

Շատախօսութիւն է մտածութեան ցրուիչ. (Կլիմաք.։)


Definitions containing the research ցրուիչ : 5 results

Ցրիչ

adj. phys. opt.

cf. Ցրուիչ;
divergent;
diffusive;
dispersive.

· Calfa

NBHL (1)

Որ ցրէ. ցրօղ. ցրուիչ.


Աներեւութացուցանեմ, ուցի

va.

to cause to disappear, to hide.

· Calfa

NBHL (1)

Շատախօսութիւն է պահոց աներեւութացուցանօղ, մտածութեան ցրուիչ. (Կլիմաք.։ Ուր եւ ասի,)


Ժողովիչ

adj.

who collects or gathers together.

· Calfa

NBHL (2)

Ցրուեցելոց ճշմարտասիրաց է ժողովիչ, եւ անիրաւացն ցրուիչ. (Յճխ. ՟Ժ՟Ա։)

զի թէ արդարութիւն ժողովիչ է առ աստուած, եւ միացուցիչ, ապա ուրեմն մեղքն ցրուիչ. (Երզն. մտթ.։)


Հոսիչ, չի, չաց

adj. s.

shedding, pouring out;
scattering, spreading;
dispersing;
winnowing-fan.

· Calfa

NBHL (1)

Հողմն՝ հողոց հոսիչ եւ ցրուիչ. (Բրսղ. մրկ.։)


Վարատական, ի, աց

adj. s.

sent as a colony, dispersed, scattered;
vagabond, wandering;
colonist, planter.

· Calfa

NBHL (1)

Կամ որպէս Վարատիչ. վայրավատնիչ. ցրուիչ.