Definitions containing the research որ : 10000 Results

Լեզուահատ

adj.

having the tongue cut out.

NBHL (1)

Աստուած մեր անյաղթ է, որպէս տեսեր եւ զիս անարժանս լեզուահատ խօսելով. (ՃՃ.։)


Լեզուահատեմ, եցի

va.

to cut out the tongue.

NBHL (1)

լեզուահատէ զփիլոմելա, զի զայնպիսի զանօրէն գործ մի՛ պատմեսցէ. (Նոննոս.։)


Լեզուատ

adj.

that lisps or stammers;
cf. Լեզուահատ.

NBHL (1)

γλωσσότμητος . Լեզուահատ ի բնէ. որոյ լեզուն է կտրեալ կամ պակասաւոր.


Լեզում, լեզի, լեզ

va.

to lick;
to lap.

NBHL (4)

ԼԵԶՈՒՄ λείχω, ἁπολείχω lingo, lambo. իտ. lecco. որ եւ ԼԻԶՈՒԼ, ԼԻԶԱՆԵԼ, ԼԻԶԵԼ. Լեզուաւ շփել եւ մաքրել, կամ յինքն ձգէլ. լըզել, լակել. եալամագ. ար. լահս, կամ լէւս էթմէք.

Այլեւ շունք եւս գային, լեզուին զվէրս նորա. (Ղկ. ՟Ժ՟Զ. 21։)

Լեզուն զնա լեզուօք իւրեանց, զոր օրինկ լեզու շուն զտէր իւր. (Մծբ. ՟Է։)

Հրամայեցի աստուածոցն իմոց լեզուլ զվէր նորա. որ. ՟Ա. 14։)


Լեղահամ

adj.

of a bitter taste.


Լեղամ, ացայ

vn.

cf. Լողիմ;
cf. Լուղամ.

NBHL (1)

Ո՞ լեղայր (կամ լիւղայր) ի խորս կայծականցն իբրիւ զհրեղէնն. (ՃՃ.։)


Լեղութիւն, ութեան

s.

bitterness

NBHL (2)

Դառնութիւն լեղւոյ, կամ որպէս զլեղւոյ.

Փոխանակ լեղւոյն՝ զոր արբեր վասն մեր, բարձցի ի մէնջ լեղութիւն թշնամւոյն. (Ոսկիփոր.։ Իսկ ռմկ. լեղութիւն է պարզապէս Դառնութիւն։ Վստկ.։)


Լեշկամաշկ, աց

s.

hide, skin.

NBHL (1)

ԼԵՇԿԱՄԱՇԿ որ եւ գրի ԼԱՇԿԱՄԱՇԿ. լերկ մաշկ. անմազ կամ մազաթափ մորթ.


Լեռնաբերձ

adj.

high, very high, as high as a mountain.

NBHL (1)

Ձկունք անարիք ծովականք, զորոյ ասեն, թէ լեռնաբերձք եւ մեծամեծք են. (Եզնիկ.։)


Լեռնաբնակ

s. adj.

highlander, mountaineer;
hermit, anchoret;
dwelling in the mountains;
mountainous.

NBHL (1)

ԼԵՌՆԱԲՆԱԿ որ եւ ԼԵԱՌՆԱԲՆԱԿ. Բնակեալն ի լերինս. միայնակեաց ի լերին. եւ Մնակեցական, առանձնական.


Լեռնագնաց

adj.

passing or winding among mountains.

NBHL (1)

որ գնայ ընդ լերինս. եւ Գնալով ընդ լերինս.


Լեռնադաշտ

s.

mounplain table-land.

NBHL (3)

ԼԵՌՆԱԴԱՇՏ ԼԵՌՆԱԴԱՇՏԱԿ. Լեռնային դաշտավայր, հովիտ, ծործորք.

Ցրուեալք լինէին ի լեռնադաշտս (կամ ի լեռնադաշտս) ամուր ձորոցն. (Եղիշ. ՟Զ։)

Անուանէ զանուն լեռնադաշտակին՝ հարք. որ. ՟Ա.)


Լեռնադաշտակ, աց

cf. Լեռնադաշտ.

NBHL (3)

ԼԵՌՆԱԴԱՇՏ ԼԵՌՆԱԴԱՇՏԱԿ. Լեռնային դաշտավայր, հովիտ, ծործորք.

Ցրուեալք լինէին ի լեռնադաշտս (կամ ի լեռնադաշտս) ամուր ձորոցն. (Եղիշ. ՟Զ։)

Անուանէ զանուն լեռնադաշտակին՝ հարք. որ. ՟Ա.)


Լեռնախոյզ

adj.

seekingamoug mountains;
wandering or roving among mountains.

NBHL (1)

Որ խուզէ յածմամբ զլերինս կամ զանցաւորս ընդ լերինս.


Լեռնախոյս

adj.

retiring or hiding among mountains.


Լեռնակ, աց

s.

small hill, hillock, eminence.

NBHL (1)

կային ի ծործորս լեռնակի միոյ. (Յհ. կթ.։)


Լեռնական, ի, աց

adj. s.

mountain, mountainous;
mountaineer;
hermit, solitary.

NBHL (2)

ὁρεινός momtanus. Լեռնային. որ ինչ իցէ ի լերին.

Միաբանեալք ալանք լեռնականօք ամենայնիւ. որ. ՟Բ. 47։)


Լեռնակարկառ

adj.

steep, rising high, very elevated, very lofty, towering.

NBHL (1)

Լեռնակարկառ բարձրութիւն, կամ մոլորութիւն. (Նար. ՟Ժ՟Ե. եւ Նար. խչ.։)


Լեռնակեաց

adj. s.

mountaineer;
hermit;
— լինիմ, to live, to dwell in the mountains.

NBHL (4)

ԼԵՌՆԱԿԵԱՑ ԼԵՌՆԱԿԵՑԻԿ. որ կայ ի լերին. բնակիչ լերանց. եւ Լեռնաբնակ միայնակեաց.

Եւ երթեալ՝ լեռնակեաց սորամուտ ծակախիթեղեալ. (Կորիւն.։)

Ուր ջգնաւորն քրիստոսի ծակամուտ լեռնակեցիկ եղեալ. որ. ՟Բ. 80։)

Երանեմ լեռնակեցացն հանապազորդաց որք հրաժարեալ են յաշխարհէ. (Վրք. հց.։)


Լեռնակեցիկ

cf. Լեռնակեաց.

NBHL (4)

ԼԵՌՆԱԿԵԱՑ ԼԵՌՆԱԿԵՑԻԿ. որ կայ ի լերին. բնակիչ լերանց. եւ Լեռնաբնակ միայնակեաց.

Եւ երթեալ՝ լեռնակեաց սորամուտ ծակախիթեղեալ. (Կորիւն.։)

Ուր ջգնաւորն քրիստոսի ծակամուտ լեռնակեցիկ եղեալ. որ. ՟Բ. 80։)

Երանեմ լեռնակեցացն հանապազորդաց որք հրաժարեալ են յաշխարհէ. (Վրք. հց.։)


Լեռնակեցութիւն, ութեան

s.

sojourn, retired life among the mountains;
զանձն լեռնակեցութեան տալ, to withdraw to the mountains;
to live a hermit's life.

NBHL (1)

Զանձն տուեալ միայնաւորութեամբ լեռնակեցութեան. (Ագաթ. Կորիւն.։)


Լեռնակողմն, կողմանց

s.

mountainside, highland, mountainous country, region or place.

NBHL (1)

Կամ ա. որպէս Լեռնային.


Լեռնաձեւ

adj.

mountain like, very high;
— կուտակիլ, to be heaped up;
— կոհակք, waves like mountains, enormous billows.


Լեռնամէջ

cf. Լերանցամէջք.

NBHL (1)

Եւ է տեղին այն լեռնամէջ վիմաց. որ. առ արծր։)


Լեռնամուտ

adj.

retired to, or fled in the mountains.

NBHL (1)

Մտեալն կամ ապաստանեալն ի խորշս լերան. լեռնախոյս.


Լեռնային

adj. s.

mountainous, alpine;
mountaineer, highlander.

NBHL (2)

Երկիր լեռնային եւ դաշտային. որ. Բ. 53։ Պիտ։)

Ամենայն թագաւորքն, որ լեռնայինք, եւ որ դաշտայինք։ Առ թագաւորս մեծի սիդոնայ ի լեռնայինսն. (Յես. Թ. 1։ ԺԱ. 2։)


Լեռնանամ, ացայ

vn.

to become a mountain;
to rise like a mountain, to rise aloft, to elevate, to tower.

NBHL (2)

Առ սակաւ սակաւ աճեցեալ լեռնանայ. յն. գագաթնայ. (Ոսկ. ՟բ. կոր. ՟Ի՟Բ։)

հարթէ եւ զլեռնացեալ թագաւորութիւն սատանայի։ Զի զլեռնացեալ ամբարտաւանութիւնն սատանայի խոնարհեսցուցէ։ Ի ճակատ ելանէ լեռնացեալ ամբարտաւանութեամբ. (Իգն.։ Շ. թղթ.։ Արիստակ.։)


Լեռնանման

cf. Լեռնաձեւ.

NBHL (1)

նման լերին. լեռան պէս .... որ եւ ԼԵՌՆԱՀԱՆԳԷՏ, ԼԵԱՌՆԱՀԱՆԳԷՏ.


Լեռնասէր

adj.

that loves the mountains, fond of mountainous country.

NBHL (1)

Են թռչունք որ լեռնասէրք. (Վեցօր. ՟Ը։)


Լեռնացուցանեմ, ուցի

va.

to hoard, to accumulate, to heap together.

NBHL (1)

ԼԵՌՆԱՑՈՒՑԱՆԵԼ. Տալ լեռնանալ. մեծացուցանել որպէս զլեառն.


Լեռնոտեայք, եայց

s. pl.

the dwellers on the slopes, or at the foot of a mountain, lowlanders.

NBHL (2)

Բնակեալք ի ստորոտս լերանց, կամ լեռնականք.

Գընաց զկողմամբք աղուանից պատերազմել ընդ ամենայն լեռնոտեայսն. որ. ՟Բ. 81։)


Լեռնոտն, ոտին

s.

foot of a mount-ain;
the country extending from the foot of mountains, lowlands.

NBHL (3)

ὐπόρειος, -ον monti subjectum, promontorium. Ոտն լերին, կամ ստորոտն. Լեռան տակի կողմը.

Մտին նոքա ընդ լեռնատամբն, եւ կապեցին զաքիովր, ընկեցին զնա առ լեռնոտինն։ Զաղբիւրս ջուրցն՝ որ ելանէի լեռնոտանէ անտի. (Յուդիթ. ՟Զ. 9։ ՟Է 9։)

Բնակէ ի լեռնոտին միում ի դաշտավայրի. որ. ՟Ա. 9։)


Լեռնօրէն

adv.

like a mountain.

NBHL (1)

Ի միջոյն եւ այսր լեռնօրէն յորձանօք բարձրացեալ կուտակէ. (Պիտ.։)


Լեսան, ի

s.

slab used by painters for grinding and mixing paints.

NBHL (2)

Քար կամ յեսան, յորոյ վերայ լեսուն ինչ ներկարք նկարիչք՝ ականագործք եւ այլն.

Յորժամ լեսու ոք զտպազիոնն ի լեսանի, ոչ կարմիր իջուցանէ զջուրն ըստ իւրում գունոյն։ Ի վերայ լեսանի սրբեն զորձաքարն. (Լեհ. իբրեւ ի գրոց Եպիփ. յղ. ականց.։ Առաք. ՟Ծ՟Գ։)


Լեսում, լեսի, լե՜ս

va. chem.

to grind, to pound, to beat, to powder, to bruise, to crush;
to levigate.

NBHL (1)

Գտի իժակորիւն մի, արկի զնա ի ծոց իմ, եւ զօրն ամենայն լեսուի զգլուխ նորա. (Վրք. հց. ձ։) (ռմկ. ճզմիլ


Լեսուրք

s. chem.

places water-worn by currents, or torrents;
detritus;
cinders.

NBHL (1)

Խոյս տուեալ գնաց զկողմամբք մոկաց ի խոխոմս տորոսական լերինն ի լեսուրս ջերմաձորոյ. (Արծր. ՟Ա. 15։)


Լերդ

cf. Լեարդ.

NBHL (2)

Արամազդ զսա կամեցեալ պատուհասել եդ արծուի ուտել զլերդ նորա. (Նոննոս.։)

լերդ գետին. թուի լերկ, կամ կոր։


Լերդաբեկեմ

va.

to frighten, to dread, to terrify, to scare.

NBHL (2)

ԼԵՐԴԱԲԵԿԵԼ. Ահաբեկ առնել յոյժ, որպէս թէ եւ զլեարդն եւ զլեղին պատառել. լեղապատառ ընել, խիստ վախցընել.

Շուք հանդերձից թագաւորաց բացուստ ի բաց զչարագործսն լերդաբեկէ. (Ոսկ. ՟բ. կոր.։)


Լերդաբոյթ, բութի

s.

lobe (of the lungs).

NBHL (1)

λοβός (լծ. ռմկ. լօբ ). λοβός τοῦ ἤπατος ima pars hepatis. Ստորին ծայր լերդին՝ որպէս զբլթակ ունկան. Տե՛ս (Ել. ՟Ի՟Թ. 13. 22։ Ղեւտ. ՟Գ. 4. 10. 15։ ՟Դ. 1ր։ ՟Է. 4։ ՟Ը. 16։ ՟Թ. 10. 19։)


Լերդախոտ, ոյ

s. bot.

germander.

NBHL (2)

χαμαίδρυς trixago. որ եւ ԶԱՐՕՇ. Խոտ՝ որ ունի տերեւս նման տերեւոց կաղնեաց. վասն որոյ ըստ յն. ասի խամէ՛տրիս, իբրու գետնակաղին. ռմկ. կենարար.

Լերդախոտ. որ է գետնի կաղնի. հոռոմի խամէտարիոս կամ քամատարիոս. որ է հայէրեն կենարարն. (Բժշկարան.։)


Լերդակից, կցի, կցաց

adj.

akin, related, consanguinous;
— արիւն, relationship, consanguinity, ties of blood.

NBHL (1)

արմենակից. արեանառու. հարազատ զաւակ կամմերձաւոր.


Լերդացաւ

s. adj.

consumption, phthisis, decline;
consumptive.

NBHL (1)

Երանելին պորփիւրիոս էր լերդացաւ. (Հ=Յ. մարտ. ՟Զ.։)


Լերինաթինդ

adj.

causing the mountains to tremble and quake.

NBHL (1)

Լերինաթինդ խոր վէմ ի վա, ծփին ի նոյն շտապ յորձանաց. (Նար. տաղ.։)


Լերկ, ից

adj. gr.

hairless, bald;
soft.

NBHL (2)

δεῖος levis, planus. որ եւ ԼԵՇԿ. Անմազ. մերկ. հարթ.

Ի սուրբ եւ ի լերկ սիրտսն որպէս ի տախտակհոգեւոր գրեսցուք. (Կլիմաք.։)


Լերկամարմին

adj.

whose body or skin is without hair.

NBHL (1)

Լերկ մարմնով կամ մորթով. ամազ. անփետուր. անթեփ. ողորկ.


Լերկանամ, ացայ

vn.

to become bald, to peel off, to come off.

NBHL (1)

Հերակլ ի ծովայնոյ լերկացեալ. որպէս ասեն, գլխացաւ, երեկորեայ առիւծ անուանեցաւ. (Միսայէլ խչ.։)


Թեւաբոյս լինիմ

sv.

cf. Թեւաբուսիմ.

NBHL (2)

ԹԵՒԱԲՈՅՍ ԼԻՆԵԼ. ԹԵՒԱԲՈՒՍԻԼ. ԹԵՒԱԲՈՒՍԻԿ ԼԻՆԵԼ. πτεροφυέω pennas produco Բուսանել թեւոց. թեւաւոր գտանիլ. սկսանիլ թռչել. թեւս առնուլ. թեւանալ. թեւաւորւիլ.

Արագիլ միանգամայն ընդ թեւաբուսիլն (հոգայ զծնողս)։ Թեւաբուսեալք հաւք՝ անդէն թռչին։ Թեւաբուսեալք յերկնաւոր ցանկութենէ՝ վերամբարձայածք շրջին. (Փիլ. լիւս. եւ Փիլ. լին.։)


Թեւաբուսիկ լինիմ

sv.

cf. Թեւաբուսիմ.

NBHL (2)

ԹԵՒԱԲՈՅՍ ԼԻՆԵԼ. ԹԵՒԱԲՈՒՍԻԼ. ԹԵՒԱԲՈՒՍԻԿ ԼԻՆԵԼ. πτεροφυέω pennas produco Բուսանել թեւոց. թեւաւոր գտանիլ. սկսանիլ թռչել. թեւս առնուլ. թեւանալ. թեւաւորւիլ.

Արագիլ միանգամայն ընդ թեւաբուսիլն (հոգայ զծնողս)։ Թեւաբուսեալք հաւք՝ անդէն թռչին։ Թեւաբուսեալք յերկնաւոր ցանկութենէ՝ վերամբարձայածք շրջին. (Փիլ. լիւս. եւ Փիլ. լին.։)


Թեւաբուսիմ, եցայ

vn.

to fledge, to get feathered;
to be winged, to have wings;
to begin to fly, to spread the wings for flight.

NBHL (2)

ԹԵՒԱԲՈՅՍ ԼԻՆԵԼ. ԹԵՒԱԲՈՒՍԻԼ. ԹԵՒԱԲՈՒՍԻԿ ԼԻՆԵԼ. πτεροφυέω pennas produco Բուսանել թեւոց. թեւաւոր գտանիլ. սկսանիլ թռչել. թեւս առնուլ. թեւանալ. թեւաւորւիլ.

Արագիլ միանգամայն ընդ թեւաբուսիլն (հոգայ զծնողս)։ Թեւաբուսեալք հաւք՝ անդէն թռչին։ Թեւաբուսեալք յերկնաւոր ցանկութենէ՝ վերամբարձայածք շրջին. (Փիլ. լիւս. եւ Փիլ. լին.։)


Թեւաբուսութիւն, ութեան

s.

growth of wings.

NBHL (1)

πτεροφυΐα pennarum generatio, plumescentia Բուսանել թեւոց՝ որպէս եւ փետրոց.