ԲԱԹՐՈՆ

• , ի-ա հլ. «բազմոց» Ոսկ. մտթ. էջ 61, Կող. 571, Եփես. 833 (սեռ. բաթրո-նաց), «սանդուխք, բեմի աստիճանները» Վրք. և վկ. Ա. 694. Պիոն. 380. Յհ. կթ. 110, գրուած փատրոն Վրք. հց. Ա. 670, 679. բադ-րոն, բադրուն, բանդրուն «աթոռ» Անկ. գիրք նոր կտ. 407 (որ էջ 390 դառնում է աթոռ) նաև «մահիճ կամ մահճակալ, տախտ» Եփր. փես. 417. Ճառընտ. որից բադրոնակ «պառ-կելու տախտ» Ճառընտ.=Վրք. և վկ. Բ. 411։

• = Յն. βάϑοον «պատուանդան, սանդուխի աստիճան, նստարան, աթոռ», որ ծագում է βαινω «քայլել, երթալ» բայից։-Հիւբշ. 342։

• Ուղիղ մեկնեց նախ ՆՀԲ։