adj.

flying in the air, very swift, like the wind.

Other definitions containing this entry

Ծովային

belonging or pertaining to the sea, marine, maritime, naval;
— զօրութիւն, marines, the navy, the naval strength, maritime forces;
— շուն, dog-fish;
օդաթռիչ երիվար, clipper-vessel.


Voir tout

adj.

Թռչօղ կամ թռչողական ընդ օդս. օդագնաց.

Օդաթռիչ է հաւն. (Մեկն. ղեւտ.։)

Պօղոս ամպ եցոյց զայս օդաթռիչ եւ վերամբարձեալ յաստուածն՝ կառս. (Նար. յովէդ.։ Ագաթ.։)

Օդաթռիչ արագութեամբ վերանալ ընդառաջ քրիստոսի. (Անան. եկեղ։)

Թռչունք օդաթռիչ ընթացիւք վերագոյն գտանին որսորդական հնարից. (Ոսկիփոր.։)

Étymologie