s.

alchimiste.

adj.

Որ առնէ զքիմիա. եւ Զուր աշխատօղ ի գիւտ քիմիայի ոսկւոյ, եւ որ քաջ զտէ զոսկ, որպիսի է վենետկեան ոսկին, եւ որ հատանէ զընտիր դահեկան ոսկի.

Վենետիկ՝ աթոռ է ի մէջ ծովին. ուր քիմիարարն բանի, եւ զարծաթն ոսկի ներկեն. (Վրդն. աշխարհ.) (որ է սուտ համբաւ, փոխանակ ասելոյ՝ թէ զոսկին եւ եթ քաջ գտեն)։

Étymologie