s.

ՓՈԽԱԲԵՐՈՒԹԻՒՆ ՓՈԽԱԲԵՐՈՒՄՆ. κατάλλαξις, καταλλαγή commutato μεταφορά translatio. Փոխաբերելն եւ իլն. յեղանակումն. այլոփոխութիւն. եւ Այլաբանութիւն. նմանութիւն.

Որ զերկրաւս եւ երկնովքն բերին փոխաբերութիւնք. (Պղատ. տիմ.։)

Արձանական ասացաւ ի փոխաբերութենէ արձանին։ Ասի շնական ի փոխաբերութենէ շան ցամաքայնոյ։ Եւ աստ զնոյն եդեալ փոխաբերութեամբ, ասելով՝ եթէ ընդ այլ ելանէ. (Նոննոս.։ Ոսկ. յհ. ՟Բ. 13։)

Փոխաբերմամբ զբանն յոլովակի ասէին։ Եկաց մնաց յառակաւոր փոխաբերմանն. (Ոսկ. յհ. ՟Ա. 33։ ՟Բ. 13։)

Warning, the forms presented in the tables below may not be evidenced in classical texts. The hypothetical forms will soon be indicated as such.
Singulier Pluriel
nominatif փոխաբերութիւն փոխաբերութիւնք
accusatif փոխաբերութիւն փոխաբերութիւնս
génitif փոխաբերութեան փոխաբերութեանց
locatif փոխաբերութեան փոխաբերութիւնս
datif փոխաբերութեան փոխաբերութեանց
ablatif փոխաբերութենէ փոխաբերութեանց
instrumental փոխաբերութեամբ փոխաբերութեամբք

Étymologie